۱-  قران کریم دارای سی جزء است ( سی پاره ) ، که هر جزء با جزء د یگر از نظر طول برابر است . احتمال دارد که حضرت رسول ( ص ) ، (در این که تقسیم از سوی  پیامبر صورت گرفته باشد شاهدی در دست نیست ) یا جانشینان ایشان این تقسیم را، برای تسهیل قرائت  روزانه انجام داده اند .

۲- در بعضی قرآنها هر جزء قرآن را به دو حزب تقسیم نموده اند و در بعضی قرآنها هر کدام از این دو حزب را باز به چهار قسمت  ربع الحزب، نصف الحزب ، ثلاثه  ارباع  الحزب  و حزب کامل تقسیم نموده اند  و در بعضی از قرآنها هر جزء را به چهار حزب تقسیم کرده اند  بنابر این قرآنها یا ۶۰ حزبی هستند یا ۱۲۰ حزبی. این تقسیم بندیها برای سهولت در حفظ تعیین حصه های  یو میه و یا برای سهولت در مرور محفوظات  و … می باشد.

۳- تقسیم درونی و تفصیلی دیگر قرآن ، به رکوعات است . رکوعات بر خلاف سایر تقسیم بندی های  قرآن طول و اندازه مساوی و معین ندارد ، بلکه تعداد و مقداری از ایات به دنبال هم را که از نظر معنا و موضوع مرتبط و مشابه هستند یک رکوع گغته می شود و گاهی بعضی از اهل تسنن بعد از سوره فاتحه نماز ها یک رکوع از قرآن را تلاوت می نمایند و وجه تسمیه  آنهم  قبول و تصدیق و تعظیم و رکوع  در مقابل خداست  و یا چون بعد از تلاوت یک رکوع از آیات  به رکوع می روند. عدد رکوعات بنابر مشهور ۵۴۰ فقره  است .

۴- دو آیه در قرآن کریم هست  که صنعت قلب  مستوی  یا عکس کامل دارد ، یعنی از هر دو سو یکسان  خوانده میشود:

۵- دو آیه در قرآن هست که تمامی حروف الفبا  در آنها به کار رفته است ،     

     الف: آیه ۱۵۴ سوره آل عمران ( ثم انزل علیکم من بعد الغم امنه  و نعاسا یغشی طا ئفه منکم … تا آخر آیه (

ب: آیه ۲۹ ( آیه آخر ) سوره فتح که آغاز آن چنین است : ” محمد رسول الله و… تا آخر آیه ” .

۶- از مبان عناوین قرآن ، به طور مسلم چهار عنوان به صورت اسم در قرآن به کار رفته است، که به ترتیب اهمیت و کثرت ، عبارتند از :

قرآن : بل هو قرآن مجید.  آیه ۲۱ سوره بروج . که این عنوان  ۵۸  مورد به همین صورت و ۱۰ مورد به صورت ” قرآنا ” به کار رفته است

 کتاب : کتاب انزلناه  الیک .  آیه ۲۹ سوره ص . این عنوان نزدیک به صد مورد برای قرآن به کار رفته است .

 ذکر : هذ ا ذ کر مبارک . آیه ۵۰ سوره انبیاء . و نیز آیه ۹ سوره حجر . این واژه در ۲۰ مورد برای قرآن به کار رفته است .

فرقان : تبارک الذی نزل الفرقان علی عبده . آیه ۱ سوره فرقان 

توضیح: زرقانی ” تنزیل ” را نیز بر اسامی  فوق افزوده  است . سه عنوان کتاب ، ذکر و فرقان برای کتب  آسمانی  دیگر نیز ذکر گردید. و تنها عنوان قرآن ، به صورت اسم خاص برای این کتاب آ سمانی مطرح است.

---

علی اکبر حنیفی، استاد و داور مسابقات بین المللی قرآن کریم، تنظیم برای تبیان: شکوری

یادمان باشد شهیدان، آبرو دادند بر دنیای ما

یادمان باشد شهیدان، کرده خود در حق فنا

یادمان باشد عزیزان، مشعل در دستمان

روشن از خون جوانانی است، پاک و با وفا

یادمان باشد درازست دستمان در سفره ای

نان آنست خونبهایی، بس گران و پر بها

یادمان باشد که خاک میهنِ بهتر ز جان

گشته مدیون شهیدانِ وطن ، در هر کجا

یادمان باشد برادر، هر شهید خانه ای

زنده می باشد، دارد رزقِ خود نزد خدا

یادمان باشد که عکس لاله رویان وطن

در میان قاب دل گیریم، نه در کوچه ها

یادمان باشد ببینیم هر دمی عکس شهید

 عکس آنها با عمل، کردیم بر آنها جفا

یادمان باشد شهیدان، شاهدان محشرند

 تا چه کاری سر زند، از نیک و بد از سوی ما

یادمان باشد همین امنیتِ در زندگی

 نعمتی باشد که شکرش، را نیاورده بجا

یادمان باشد که ناموسِ وطن در هر زمان

  حفظ گردد با نثار جان، از هر ناروا

یادمان باشد نباشد هر کسی محرم، بدان

  تا کنی افشا ز فرزندان میهن رازها

یادمان باشد که بعد صاعقه، رنگین کمان

   می فریبد نفس را، تا مدتی با آن هوا

یادمان باشد اسیر نفس سرکش گشته ایم

  می کِشد ما را به هر جایی، بجز راه ولا

یادمان باشد اگر خواهی بمانی در صراط

از شهیدان ای « مبین » باید کنی شرم و حیا

وزن شعر: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

نصرالدین کریمی (مبین) از زیاران
۱۳۹۱/۰۵/۱۶

عید فطر و جشن رمضان می رسد

عید خشنودیِّ یزدان می رسد

جشن پاکی از پلیدی میشود                                                                        

عید وصل نیکنامان می رسد

اهل ایمان شاد و مسرورند همه

 روز غم، بر بی نصیبان می رسد

عید همراهانِ قرآن میشود

جشن خوبان، اهل ایمان می رسد

جشن غفران از گناهان میشود

وقت شوقِ جسم و هم جان می رسد

وقت حمد حضرت سبحان رسید

 عید شکر ما ،ز سلطان می رسد

اهل ایمان را بشارت میدهد

بر مشامم ،بوی رضوان می رسد

بر پدر، بر مادرم رحمت فرست

رحمتت هر دم به خوبان می رسد

بی نیازا این منم پر از نیاز

روزی من، پر ز احسان می رسد

شو پذیرا، عذر ما را ای رحیم

عید رمضان، جشن جبران می رسد

ای خدا پایان ماهت میشود

بر جفایم خط پایان می رسد

یارب افکارم نما، پاک از گنه

روز نو بر حال دوران می رسد

شو پذیرا ،توبه ام را ای خدا

رحمتت بر دل چو باران می رسد

کن عطا از فضل خود، یارب به ما

ورنه باز ایام خسران می رسد

یادم آید روز محشر در سرم

حسرتی بر اهل کفران می رسد

ترسم از نارست و شوقم بر بهشت

تـا نصیبم این یـا آن می رسد

دم بدم بر احمد و آلش درود

این سلام از سوی قرآن می رسد

شد« مبین» در بند دنیا هر زمان

رهزنی، کارش به سامان می رسد

وزن شعر: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

نصرالدین کریمی (مبین) از زیاران

 

به گزارش مشرق؛  نشانه‌های ظهور از جذاب‌ترین و پرطرفدارترین بخش‌های معارف مهدوی است. اختصاص بخش عمده‌ای از روایات مهدویت به این موضوع، بهترین گواه بر این مسئله است. این جذابیت از سویی باعث افزایش اقبال عمومی به این مسئله و در نتیجه اصل اندیشه مهدویت می‌شود، اما از سوی دیگر، افزون بر ایجاد زمینه مناسب برای ورود خرافات، طمع شیادان را برای جعل و تحریف روایات را، دو چندان می‌کند. از این‌رو، نظر به فقدان پژوهش‌های مستند در این زمینه، شایسته است با انجام تحقیقات مبتنی بر اصول و قواعد فهم حدیث و با جداسازی احادیث صحیح از ضعیف و مطالب مستند از غیرمستند، علاوه بر پالایش معارف مهدویت از خرافات، زمینه‌های سوءاستفاده از این موضوع نیز، از میان برداشته شود.

در سلسله “مقالات مباحث مهدویت”، تلاش خواهد شد که با اعتماد به روایات و احادیث اسلامی، تصویری کامل، منسجم و معقول از نشانه های حتمی ظهور و رخدادهای مرتبط، ارائه شود. کم‌ترین نتیجه این تلاش، این است که محققان خواهند توانست در خصوص مباحث مهدویت، مطالب مستند را از مطالب غیرمستند تمیز بدهند و در مقام قضاوت و تحلیل، از استناد به مطالب غیرمستند بپرهیزند.

در مقاله ششم، به وجوب فقهی شناخت نشانه های حتمی ظهور، اشاره شد. و در مقاله هفتم، به این پرسش، پاسخ داده شد که آیا در نشانه های ظهور و بخصوص در نشانه های حتمی ظهور از جمله یمانی، سفیانی و …، امکان بداء، تغییر و بلکه عدم وقوع، مطرح است یا نه؟ و در مقاله هشتم، به اهمیت فراوان جایگاه شورش سفیانی به عنوان بزرگترین دشمن امام عصر و اولین نشانه حتمی ظهور، که به نوعی تمام علائم حتمی ظهور با این نشانه در ارتباط هستند، پرداخته شد و به این نکته مهم، اشاره گردید که یکی از اساسی‌ترین اهداف قیام سفیانی، حمله به مناطق شیعه‌ نشین، کشتار شیعیان و حمله به مراکز مقدسه شیعه در کشور عراق، است.

و تأثیر این رخداد عظیم در کیان تشیع و تهدیدی که از ناحیه سفیانی متوجه شیعیان جهان می‌شود، بررسی ابعاد این ماجرا و آگاهی از زوایای مختلف آن را ضروری می‌نماید. در مقاله نهم به معرفی مختصات اولین نشانه حتمی ظهور، سفیانی و ابعاد گسترده این رخداد و ارتباط آن با حوادث کشور سوریه در آخرالزمان و منطقه شام، پرداختیم.

و در مقاله دهم، به این پرسش، پاسخ داده شد که آیا سفیانی، نماد است یا حقیقت؟ به عبارت دیگر، می توان به سفیانی به عنوان نماد تفکر حاکم و جریان مخالف شیعه نگریست؟ و یا در عین حال اینکه در گستره جهان اسلام، یک تفکر ضد شیعی قلمداد میشود، هیچ استبعادی ندارد که رهبر این جریان، شخصی واحد و از خاندان ابوسفیان باشد. در مقاله یازدهم، به تبیین ویژگی های شخصی، جسمانی و اوصاف شخصی بزرگترین دشمن امام عصر، خواهیم پرداخت.

در مقاله دوازدهم، به دین، مذهب و گرایش سفیانی به دنیای غرب و پیمان مشترک نظامی سفیانی با تمدن غرب اشاره شد. در مقاله سیزدهم، به زمان خروج سفیانی در سال ظهور امام مهدی، و قیام یمانی و خراسانی نیز اشاره گردید و برای اولین بار به معنای صحیح و تفسیر خروج همزمان این سه جریان (خراسانی از ایران و یمانی از یک سو و سفیانی در سوی دیگر) در گستره جهان اسلام، اشاره شد. در مقاله چهاردهم، به فاصله بین خروج سفیانی در ماه رجب از سوریه تا قیام امام عصر در عاشورای ماه محرم از مکه و فاصله ۱۵ ماه بین خروج سفیانی و ظهور امام عصر، تثبیت شد و نیز اشاره ای به فرق بین ظهور، قیام و خروج امام عصر، گردید.

اکنون و در ادامه این نوشتار، سیر رویدادهای آخرالزمانی سوریه “قبل از خروج جریان سفیانی” بررسی شده و بدون هیچ تطبیق و قضاوتی، در انتظار تغییرات و تحولات مورد نظر در حدیث امام باقر که به “حدیث تمهید مباشر”، شهرت یافته، خواهیم بود و با نگاه آینده‏ پژوهی، این حوادث را بررسی خواهیم کرد.

 

اشاره

چند کانون مرکزی در تحولات و حوادث قبل از ظهور و آینده جهان وجود دارد که شناخت آنها و رصد کردن تحولات مربوط به آنها از اهمیت زیادی برخوردار است و می تواند ما را در تحلیل درست رویدادها و مباحث مرتبط با آخرالزمان و ظهور امام زمان(ع) یاری دهد. این کانون های مرکزی عبارت است از: سوریه، ایران، عراق، یمن، فلسطین و عربستان (حجاز). کشورهای مذکور، مرکز تحولات و رویدادهای مهمی خواهد بود که تاثیرات داخلی و منطقه ای و حتی جهانی خواهد گذاشت و در آینده این کشورها، قبل از ظهور، اتفاقاتی بسیار سریع و شگفت آور خواهد بود. بنابراین دیده بانی سیاسی و نظامی این کشور در هر برهه ای از زمان، می تواند اهمیت استراتژیک و آینده پژوهانه مهدوی، داشته باشد. و این امر محقق نخواهد شد جز با رصد تحولات و نشانه های ظهور و بویژه حوادث در “احادیث تمهید مباشر”- احادیثی که به حوادث و اتفاقات قبل از علائم و نشانه های حتمی ظهور، در کشور سوریه، عربستان و عراق – اشاره دارند.

به عنوان مثال، اگر حوادث منطقه شام و فعلی سوریه در زمان معاصر، به “ترتیب” ذکر شده در حدیث امام باقر و به فاصله “زمانی معین”، رخ دهد، و با دلایل متقن علمی و مستند به احادیث معتبر، ثابت گردید، به این معنا خواهد بود که وارد تحولات عصر ظهور در سوریه، شده ایم و وظایفی متوجه شیعیان می گردد؛ از اینرو، شناخت این علائم، تکلیف آور خواهد بود.

وجوب فقهی شناخت نشانه های حتمی ظهور

برخی از فقهاء، یادگیری نشانه های ظهور را از باب جلوگیری از سقوط در وادی هلاکت و ضلالت عصر غیبت و دفع ضرر محتمل، واجب دانسته اند. آیۀ الله صافی گلپایگانی، در کتاب ارزشمند منتخب الأثر فی الإمام الثانی عشر، چنین می‌فرمایند:

به گزارش مشرق، نشانه‌های ظهور از جذاب‌ترین و پرطرفدارترین بخش‌های معارف مهدوی است. اختصاص بخش عمده‌ای از روایات مهدویت به این موضوع، بهترین گواه بر این مسئله است. این جذابیت از سویی باعث افزایش اقبال عمومی به این مسئله و در نتیجه اصل اندیشه مهدویت می‌شود، اما از سوی دیگر، افزون بر ایجاد زمینه مناسب برای ورود خرافات، طمع شیادان را برای جعل و تحریف روایات را، دو چندان می‌کند. از این‌رو، نظر به فقدان پژوهش‌های مستند در این زمینه، شایسته است با انجام تحقیقات مبتنی بر اصول و قواعد فهم حدیث و با جداسازی احادیث صحیح از ضعیف و مطالب مستند از غیرمستند، علاوه بر پالایش معارف مهدویت از خرافات، زمینه‌های سوءاستفاده از این موضوع نیز، از میان برداشته شود.

در سلسله مقالات مباحث مهدویت، تلاش خواهد شد که با اعتماد به روایات و احادیث اسلامی، تصویری کامل، منسجم و معقول از نشانه های حتمی ظهور و رخدادهای مرتبط، ارائه شود. کم‌ترین نتیجه این تلاش، این است که محققان خواهند توانست در خصوص مباحث مهدویت، مطالب مستند را از مطالب غیرمستند تمیز بدهند و در مقام قضاوت و تحلیل، از استناد به مطالب غیرمستند بپرهیزند.

سفیانی، اولین نشانه حتمی ظهور

 در این مقاله، به این پرسش پاسخ داده شد که آیا در نشانه‌های ظهور و بخصوص در نشانه‌های حتمی ظهور از جمله یمانی، سفیانی و …، امکان بداء، تغییر و بلکه عدم وقوع، مطرح است یا نه؟

اکنون به معرفی اولین نشانه حتمی ظهور، سفیانی و ابعاد گسترده این رخداد، خواهیم پرداخت. لازم به ذکر است در مقالات گذشته، به معرفی نشانه حتمی دیگر ظهور، یعنی یمانی پرداخته شد.

منهج علمی فقه علامات الظهور

قبل از آغاز و ارائه تفصیلی و معرفی سفیانی به عنوان اولین دشمن امام عصر، در این نوشتار و بررسی علمی و پژوهشی، بر مسیر و منهج علمی صحیح، پافشاری خواهیم کرد. از جمله:

۱. باید توجه داشت، که گاهی روایات اهل بیت و معصومین، مفسر یکدیگر است. بگونه‌ای که ابهام و اجمال در روایتی؛ و تفسیر و تفصیل در روایت دیگری، است. بنابراین، روایات هم خانواده، باید در کنار یکدیگر، بررسی میشوند.

۲. استشهاد به روایات اهل سنت، فقط زمانی موجه و صحیح است که مضمون آن در روایات اهل بیت وجود داشته باشد. استناد به احادیث اهل سنت، به عنوان موید روایات شیعه، اشکالی ندارد. بنابراین، اثبات موضوعی در روایات اهل سنت، بدون توجه به روایات اهل بیت، صحیح نیست.

۳. در صحت روایت به مجموع قرائن، از جمله قرینه سند، باید توجه کرد. نه اینکه در بررسی روایت، تنها به سند آن توجه کنیم و بقیه قرائن حدیثی، مورد فراموشی قرار گیرد.

۴. اگر حدیثی از حیث سند ضعیف باشد، نه اینکه واقعا آن حدیث، کذب و دروغ است، خیر. بلکه ممکن است در واقع صحیح باشد و لکن به طریق موثق به دست ما و در عصر حاضر، نرسیده باشد. و البته یکی از راههای اثبات حدیث ضعیف، وقوع آن می باشد که نشان از صحت حدیث دارد.

۵. برای اثبات موضوعی به عنوان علامت ظهور، جای تسامح در ادله سنن وجود ندارد، اما در تفصیلات و جزئیات، ممکن است.

۶. مشخصا در مباحث مهدویت، باید به نکته مهمی توجه کرد و آن اینکه: احادیث مهدویت، بویژه نشانه های حتمی ظهور، قطعه های مختلف یک پازل واحد محسوب می‌شوند و جدا از هم نباید بررسی شوند. و اگر نشانه های حتمی ظهور را جدا از

 

اکنون به فاصله بین سفیانی در سوریه تا قیام امام عصر از مکه و نیز فرق بین ظهور، قیام و خروج امام عصر، پرداخته خواهد شد. و دیدگاه های مختلف، نقد و بررسی می شود. در ضمن این مباحث، حوادث سوریه قبل از خروج سفیانی نیز ذکر خواهد شد.

بدون تردید، برای خروج سفیانی از منطقه شام و سوریه، سال دقیق و مشخصی را نمی­توان تعیین کرد؛ چرا که به دلیل پیوستگی این حادثه با ظهور امام مهدی علیه‌ السلام، تعیین زمان برای خروج سفیانی از سوریه، به تعیین وقت برای ظهور امام مهدی علیه ‌السلام خواهد انجامید. اما زمان این رخداد از برخی جهات به صورت مجمل، بیان شده است.از جمله، تصریح شده است که سفیانی از منطقه شام، خروج خواهد کرد. به عبارت دیگر، خروج سفیانی، از مرز بین کشورهای سوریه- اردن (وادی یابس) در استان درعا، در ماه رجب رخ خواهد داد که بعد از آن، ظهور امام عصر، در ماه رمضان اتفاق خواهد افتاد.

تصویر فوق[۱]، خروج های مختلف سفیانی را در سوریه، قبل از حمله به عراق، را ترسیم می کند.

سفیانی بعد از کسب حمایت رومی ها (و به تعبیر روایت: و فی عنقه صلیب)، حرکت و خروج اش را از

به گزارش خبرنگار آیین و اندیشه خبرگزاری فارس، استاد حسین انصاریان از اساتید اخلاق شهر تهران شب‌های ماه مبارک رمضان در حسینیه همدانی‌ها جلسات سخنرانی و موعظه دارد که از این پس هر یک از این جلسات تقدیم علاقه‌مندان می‌شود:

 

کلام الهی سراسر نور است البته ما تا در دنیا هستیم با چشم سر نور بودن این کلام را نمی‌بینیم. ولی پرده که برود کنار و ما را به عالم دیگر انتقال بدهند طبق دو آیه در سوره حدید ما نتیجه این کلام رادر وجود خودمان به صورت نور خواهیم دید.

یَوْمَ تَرَى اَلْمُؤْمِنِینَ وَ اَلْمُؤْمِنٰاتِ ﴿الحدید، ۱۲﴾ تری برای چشم است، نظر برای عقل است، قیامت روزی است که حبیب من تمام مردان مؤمن و زنان مؤمنه را می‌بینی یَسْعىٰ نُورُهُمْ بَیْنَ أَیْدِیهِمْ پیشاپیش اینها نوری در حرکت است، این نور هم نور خودشان است، نورهم نمی‌گوید یسعی نور، ضمیر جمع مذکر آورده در آیه یسعی نورهم، نورشان را می‌بینند پیشاپیش­شان در حرکت است.

کلام انبیاء هم نور است باز ما میوه ای کلام رادر وجود خودمان که عقاید پاک، عمل صالح، اخلاق حسنه است  اینجا با چشم نمی‌بینیم ولی بعدا می‌بینیم، کلام ائمه طاهرین هم نور است. خب چراغدان این نور در وجود ما کدام عضو ماست که نور خدا، نور انبیا، نور ائمه  که  کلامشان است، در این چراغدان جا شود کدام عضو است.

طبق آیات و روایات چراغدان این سه نور که ماهیتاً یک نور است ولی از سه منبع طلوع می­‌کند، خدا پیغمبر، امام معصوم قلب است. «النور اذا دخل القلب»، پیغمبر می‌­فرماید این نور وقتی که وارد دل می‌­شود خب چطوری وارد دل می‌­شود؟ آدم باید در دل را به روی این نور باز بکند چطوری وارد می‌شود، کلید باز کردن این در عشق به حقایق است، حالا یا باید زحمت بکشم حقایق را معرفت پیدا بکنم بشوم عاشق، عشق میوه علم است، یا نه بروم از دیگران که اهلش هستند بشنوم، تا عاشق حقیقت بشوم. طالب بشوم خواهنده بشوم.

این عشق و خواستن در قلب را باز می­‌کند، نور هم راحت می‌­تواند برود در قلب که جای اصلی‌اش است وقتی وارد قلب می‌شود عجیب و غریب تحمل آدم را می­‌برد بالا، در برابر همه جریانات، حوادث، تلخی­ها، شیرینی­‌ها، در برابر مردم  کم ظرفیت، آزارشان، نگاهشان، زبانشان، تحمل می‌رود بالا پیغمبر می‌­فرماید «اذا دخل النور القلب انفصح»، قلب گنجایش عجیبی پیدا می­‌کند، و «انشرح» خب این روشنایی که وارد قلب می‌شود تا ابد را به من نشان می­‌دهد تا ازل را به من نشان می‌دهد، من ابد و ازل را حق می‌بینم تمام جریانات را هم به من نمونه‌­هایش را نشان می‌دهد جریانات حق را حق می‌بینم باطل را باطل می‌بینم چون عاشق هستم جذب حق می‌­شوم و از باطل کنار می­‌مانم دور می­‌مانم.

یک عربی بلند شد به رسول خدا گفت «ما علامت ذلک»، نشانه این نور که وارد قلب شده چیست بفهمیم، به چه نشانه­‌ای که این نور در این چراغدان الهی که اسمش قلب است قرار گرفته، چهار نشانه ذکر کرد پیغمبر چقدر عالی است، یک «التجافی ان دار الغرور»، ببینید