💠 خطبه ۱۸۸ نهج البلاغه
🔰 از خطبه‌هاى آن حضرت است در سفارش به تقوا و یاد مرگ اى مردم،

🔹أُوصِیکُمْ أَیُّهَا اَلنَّاسُ بِتَقْوَى اَللَّهِ وَ کَثْرَهِ حَمْدِهِ عَلَى آلاَئِهِ إِلَیْکُمْ وَ نَعْمَائِهِ عَلَیْکُمْ وَ بَلاَئِهِ لَدَیْکُمْ فَکَمْ خَصَّکُمْ بِنِعْمَهٍ وَ تَدَارَکَکُمْ بِرَحْمَهٍ أَعْوَرْتُمْ لَهُ فَسَتَرَکُمْ وَ تَعَرَّضْتُمْ لِأَخْذِهِ فَأَمْهَلَکُمْ الموت وَ أُوصِیکُمْ بِذِکْرِ اَلْمَوْتِ وَ إِقْلاَلِ اَلْغَفْلَهِ عَنْهُ وَ کَیْفَ غَفْلَتُکُمْ عَمَّا لَیْسَ یُغْفِلُکُمْ وَ طَمَعُکُمْ فِیمَنْ لَیْسَ یُمْهِلُکُمْ فَکَفَى وَاعِظاً بِمَوْتَى عَایَنْتُمُوهُمْ حُمِلُوا إِلَى قُبُورِهِمْ غَیْرَ رَاکِبینَ وَ أُنْزِلُوا فِیهَا غَیْرَ نَازِلِینَ فَکَأَنَّهُمْ لَمْ یَکُونُوا لِلدُّنْیَا عُمَّاراً وَ کَأَنَّ اَلْآخِرَهَ لَمْ تَزَلْ لَهُمْ دَاراً أَوْحَشُوا مَا کَانُوا یُوطِنُونَ وَ أَوْطَنُوا مَا کَانُوا یُوحِشُونَ وَ اِشْتَغَلُوا بِمَا فَارَقُوا وَ أَضَاعُوا مَا إِلَیْهِ اِنْتَقَلُوا لاَ عَنْ قَبِیحٍ یَسْتَطِیعُونَ اِنْتِقَالاً وَ لاَ فِی حَسَنٍ یَسْتَطِیعُونَ اِزْدِیَاداً أَنِسُوا بِالدُّنْیَا فَغَرَّتْهُمْ وَ وَثِقُوا بِهَا فَصَرَعَتْهُمْ سرعه النفاد فَسَابِقُوا رَحِمَکُمُ اَللَّهُ إِلَى مَنَازِلِکُمُ اَلَّتِی أُمِرْتُمْ أَنْ تَعْمُرُوهَا وَ اَلَّتِی رَغِبْتُمْ فِیهَا وَ دُعِیتُمْ إِلَیْهَا وَ اِسْتَتِمُّوا نِعَمَ اَللَّهِ عَلَیْکُمْ بِالصَّبْرِ عَلَى طَاعَتِهِ وَ اَلْمُجَانَبَهِ لِمَعْصِیَتِهِ فَإِنَّ غَداً مِنَ اَلْیَوْمِ قَرِیبٌ مَا أَسْرَعَ اَلسَّاعَاتِ فِی اَلْیَوْمِ وَ أَسْرَعَ اَلْأَیَّامَ فِی اَلشَّهْرِ وَ أَسْرَعَ اَلشُّهُورَ فِی اَلسَّنَهِ وَ أَسْرَعَ اَلسِّنِینَ فِی اَلْعُمُرِ

🔸شما را سفارش مى‌کنم به تقواى الهى، و سپاس بسیار بر احسانش، و نعمت‌هایى که به شما ارزانى داشته، و بر هر برنامه‌اى که از او به شما رسیده چه‌بسا شما را به نعمتى مخصوص داشت، و به رحمتى دریافت. عیوبتان را آشکار کردید و او بر شما پوشاند، خود را در معرض مؤاخذۀ او قرار دادید مهلتتان داد
🔸و سفارشتان مى‌کنم به یاد مرگ باشید، و از آن کمتر غفلت نمایید. چگونه غافل مى‌مانید از چیزى که از شما غافل نیست، و چگونه طمع مى‌بندید به کسى که شما را مهلت نمى‌دهد؟!
🔸براى پند و اندرز شما بس است، مرده‌هایى که دیده‌اید، آنها را به گورشان بردند بدون اینکه بر مرکبى سوار شوند، و آنان را در میان قبر گذاشتند بدون اینکه خودشان فرود آیند، گویا اینان از آباد کنندگان دنیا نبودند، و آخرت همیشه جایگاه آنان بود. از دنیایى که در آن سکونت داشتند رمیدند
🔸و در محلّى که از آن وحشت داشتند آرمیدند، به آنچه از آن جدا شدند سرگرم بودند، و جایى را که عاقبت باید به آن برسند ضایع کردند. پس از مرگ قدرت برگشت از کارهاى زشت را ندارند، و توان اضافه کردن نیکى براى آنان محال است. به دنیا انس گرفتند مغرورشان کرد
🔸به آن اعتماد نمودند به خاکشان انداخت.خداوند شما را رحمت کند، به منازلى که به آباد کردن آنها مأمور شده‌اید، و شما را به آنها ترغیب نموده‌اند، و از شما به سوى آنها دعوت به عمل آمده پیشى گیرید، و با استقامت در بندگى، و دورى از گناه نعمت‌هاى خدا را بر خود کامل کنید، که فردا به امروز نزدیک است
ساعتها در روز، و روزها در ماه، و ماهها در سال، و سالها در عمر چه با سرعت مى‌گذرد!

اهل البیت