---

مثلی قدیمی وجود دارد که ممکن است برخی از ما از زبان بزرگترها شنیده باشیم، با این مفهوم که لازم نیست دلتان برای کسی بسوزد چون ممکن است همان مسئله برای خودتان پیش بیاید. اما به نظر می رسد که این سخن مبنای خاصی به لحاظ علمی و دینی، ندارد و شاید بتوان گفت که با متون دینی و آموزه های اخلاقی ما در تعارض است.

آنچه مشخص است اینکه حس دلسوزی و همدردی در مورد دیگران، احساس روشن بینی را در انسان تقویت می کند. اتفاقا برای هر انسانی این احساس می تواند نتایج مثبتی را به دنبال داشته باشد که در مواجهه با فردی که در وضعیت ناگواری قرار گرفته و با مشکل خاصی روبرو شده، بتواند خود را به جای او فرض

به گزارش شیعه آنلاین، مرکز خبر حوزه در آستانه سالروز میلاد فخر کائنات،‌ رسول اعظم، خاتم‌النبیین حضرت محمدبن عبدالله چهل نکته ناب از سیره آن حضرت را تقدیم ارادتمندان ساحت قدسی نبی عظیم‌الشان اسلام کرد.

دائماً متفکر بود

اکثر اوقات ساکت بود

خلقش نرم بود

کسی را تحقیر نمی‌‌کرد

دنیا و ناملایمات هرگز او را به خشم نمی‌آورد

حقی پایمال می‌شد از شدت خشم کسی او را نمی‌‌شناخت تا اینکه حق را یاری کند

هنگام اشاره به تمام دست اشاره می‌فرمود

وقتی خوشحال می‌شد چشمها را به ‌هم می‌نهاد

بیشتر خنده‌های آن حضرت تبسم بود

می‌فرمود حاجت کسانی که به من دسترسی ندارند را ابلاغ کنید

هر کس را به مقدار فضیلتی که در دین داشت احترام می‌کرد

با مردم انس می‌گرفت و آنان را از خود دور نمی‌کرد

در همه امور اعتدال داشته و افراط و تفریط نمی‌کرد

زبان خویش را از بیان سخنان غیرضروری کنترل می‌کرد

در انجام وظیفه به هیچ وجه کوتاهی نمی‌کرد

بافضیلت‌ترین فرد نزد پیامبر خیرخواه‌ترین آنان برای مردم بود

پیامبر در هیچ محفل و انجمنی نمی‌نشست و برنمی‌خاست جز آنکه به یاد خدا باشد

در مجالس جایگاه خاص برای خود برنمی‌گزید

هنگامی که بر جمعی وارد می‌شد در جای خالی می‌‌نشست و به یاران خویش دستور می‌داد این گونه عمل کنند.

هر کس برای رفع نیاز رجوع می‌کرد نیازش را برآورده می‌کرد یا با کلام دلنشین آن حضرت قانع می‌شد.

رفتار پیامبر آنقدر نرم بود که مردم او را همچون پدری دلسوز و مهربان می‌دانستند و حق همه مردم نزد آن بزرگوار یکسان بود

مجلسش مجلس بردباری، حیا، صدق و امانت بود

عیب‌جو نبود و از کسی هم تعریف زیاد نمی‌کرد

پیامبر نفس خود را از سه چیز پرهیز می‌داد جدال، پرحرفی و سخنان غیرضروری

هرگز کسی را سرزنش نمی‌کرد

در پی لغزش‌های مردم نبود

سخن نمی‌گفت مگر در جایی که امید ثواب در آن وجود داشت

سخن کسی را قطع نمی‌کرد مگر این که از حد متعارف تجاوز می‌کرد

به آرامی و متانت گام برمی‌داشت

کلامش مختصر، جامع، آرام و شمرده بود و آهنگ صدایش از همه مردم زیباتر بود

رسول خدا (ص) شجاع‌ترین، بهترین و سخاوتمندترین مردم بود

پیامبر در تمام حالات و در برابر همه مشکلات شکیبا بود

پیامبر بر روی زمین می‌نشست و غذا می‌خورد

با دست خویش کفش خود را وصله می‌زد و جامه خود را با دست خود می‌دوخت

آنقدر از ترس خدا می‌گریست که جای نماز آن حضرت نمناک می‌‌شد

هر روز هفتاد بار استغفار می‌کرد

لحظه‌ای از عمر بابرکت خویش را بیهوده نمی‌گذرانید

دیرتر از همه مردم به خشم می‌‌آمد و زودتر از همه راضی می‌گشت

با ثروتمندان و تهیدستان یکسان دست می‌داد و مصافحه می‌کرد وقتی به کسی دست می‌داد بیش از او دست خویش را باز نمی‌کشید

با مردم شوخی می‌کرد تا مردم را خوشحال سازد

امام صادق(ع)فرمودند:

انی لاکره للرجل ان یموت و قد بقی خله من خلال رسول الله صلی الله علیه و اله لم یات بها.

من خوش ندارم کسی بمیرد در حالی که هنوز برخی از آداب پیامبر (ص) را به جا نیاورده است.

مصاحبه ی اختصاصی تبیان با ابوتراب خسروی

---

به نظر من یک رنسانس فرهنگی  در جریان است و من روی این موضوع اصرار دارم. از شمال ایران تا شهرهای جنوبی جوان ها به ادبیات و فلسفه متوجه شده اند.با توجه به تیراژ پایین کتاب ها نمی توان شوق جوانان را به ادبیات معاصر و کهن ما نادیده گرفت.

---

 

ابوتراب خسروی نویسنده کتاب‌های «هاویه»،« دیوان سومنات»، «اسفار کاتبان»،«رود راوی»،« ملکان عذاب» و «حاشیه‌ای بر مبانی داستان» است. وی با اسفار کاتبان طیف وسیعی از مخاطبان را به سمت آثار خود کشید. ابوتراب خسروی با نثر کهن خود نشان داد به ادبیات کلاسیک مسلط است.

آقای خسروی نظرتان را درباره موج ساده نویسی در حوزه ادبیات داستانی بفرمایید.

بعضی از مفاهیم پیچیده هستند و نویسنده مباحث پیچیده را ساده می کند به حدی که مخاطب

---

چراغ روشن راه همان قرآن و اهل‌بیت است که حبل‌الله و ریسمان الهی است. چراغ هایی که در این کوره راه دنیا، راهتان را روشن می‌کنند.(واعتصموا بحل‌الله جمیعاً ولاتفرقوا) آنان که خدا و آیات او را فراموش کردند و از فرامین ائمه معصومین اطاعت نمی‌کنند چراغشان مداوماً روشن نیست. نور کم و کم‌سویی که گاهی روشن می‌شود و گاهی همه‌جا را تاریک می‌کند. نه می‌توانند حرکت کنند و نه به مقصد برسند.

 

---

در جاده‌ای سرسبز با کوه های زیبا و استوار در حال حرکت هستید. بدون توجه به علائم رانندگی ناگهان وارد خروجی چپ می‌شوید و از مسیر منحرف می‌گردید. ساعت ها و ساعت ها جاده را طی می‌کنید و گاهی اوقات راه بازگشتی به مسیر اولیه پیدا نمی‌کنید.

گمگشته و حیران و مضطرب، تشنه و گرسنه در میان بی‌راهه‌ها سرگردان می‌مانید. چه حال و حسی به شما دست می‌دهد ؟ اولین کاری که به ذهنتان می‌رسد چیست؟ صد در صد دنبال راه اصلی می‌گردید.

 یک لحظه من غافل شدم         صدسال راهم دور شد

 

زندگی مسیر هموار و جاده‌ای است

 

---

دکتر علی قائمی استاد فرهیخته حوزه و دانشگاه که عمر پر برکت خویش را در راه اعتلای اسلام و فرهنگ شیعی صرف نموده، از دوران کودکی مسیر طلبگی را پیش گرفت و خود را وقف اسلام و فرهنگ ناب اهل بیت علیهم‌السلام کرد. او پس از أخذ دکترای علوم تربیتی از دانشگاه سوربن فرانسه و گذراندن دوره دکترای جامعه‌شناسی مذهبی، در کنار فعالیتهای علمی خود در عرصه خدمت به انقلاب اسلامی ایران قدم نهاد و در دوره اول مجلس خبرگان قانون اساسی و نیز دوره اول مجلس شورای اسلامی عضو هیئت رییسه گردید، اما به دلیل عشق و علاقه به نشر و تبلیغ معارف اسلام و اهل بیت و همچنین مسئولیت‌های فرهنگی متعدد همچون شورای عالی جوانان، شورای فرهنگ عمومی کل کشور و تدریس در حوزه و دانشگاه و همچنین تالیفات گسترده علمی، خود از سیاست فاصله گرفت و به تربیت و تعلیم نسل جوان این سرزمین پرداخت. وی تاکنون بالغ بر ۲۱۳ اثر علمی در زمینه‌های گوناگون تربیتی و دینی را به رشته تحریر درآورده است که از تازه‌ترین آن‌ها می‌توان به کتاب ارزشمند «چرا مذهب؟» و  «چرا تشیع؟»

رسول‌ اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم:
من احسن تدبیر معیشته رزقه‌الله تبارک و تعالی

هرکسی برای گذرانِ زندگانی خویش، به درستی برنامه‌ریزی کند –خدای تبارک و تعالی- روزی‌اش می‌بخشد.

رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم:

أنسک‌النّاس نسکاً أنصحهم جیباً و أسلمهم قلباً لجمیع‌المسلمین.

استوارترین شخص نسبت به سیره و تعالیم اسلامی،  کسی است

که نسبت به دوستان خیرخواه‌تر باشد و  قلب وی نسبت به مسلمین

پاک‌تر باشد.

بحار/۷۱/۳۳۸

 نقل از افق حوزه