سروده محمد حسین شهریار

آهسته باز از بغل پله ها گذشت

در فکر آش و سبزی بیمار خویش بود

اما گرفته دور و برش هاله ای سیاه

او مرده است و باز پرستار حال ماست

در زندگی ما همه جا وول می خورد

یکی از حکما گوید:
چهار چیز است که محتاج به چهار چیز است:
۱- حسب به ادب
۲- سروری به امن
۳- قرابت به مودت
۴- عقل به تجربه
و چهار چیز است که اندک آن اندک نیست:
۱- قرض
۲- آتش
۳- دشمن
۴- مرض

آدم های بزرگ ، درباره ی ایده ها سخن می گویند.

آدم های متوسط، درباره ی چیزها سخن می گویند.

آدم های کوچک، پشت سر دیگران سخن می گویند.

***********************

آدم های بزرگ، درد دیگران را دارند.

آدم های متوسط، درد خودشان را دارند.

آدم های کوچک، بی دردند.

***********************

آدم های بزرگ، عظمت دیگران را می بینند.

آدم های متوسط، به دنبال عظمت خود هستند.

آدم های کوچک، عظمت خود را در تحقیر دیگران می بینند.

***********************

آدم های بزرگ، به دنبال کسب حکمت هستند.

آدم های متوسط، به دنبال کسب دانش هستند.

آدم های کوچک، به دنبال کسب سواد هستند.

***********************

آدم های بزرگ، به دنبال طرح پرسشهای بی پاسخ هستند.

آدم های متوسط، پرسش هایی می پرسند که پاسخ دارند.

آدم های کوچک، می پندارند پاسخ همه ی پرسش ها را می دانند!

***********************

آدم های بزرگ، به دنبال خلق مسأله هستند.

آدم های متوسط، به دنبال حل مسأله هستند.

آدم های کوچک، مسأله ندارند.

************************

آدم های بزرگ، سکوت را برای سخن گفتن بر می گزینند.

آدم های متوسط، گاه سکوت را بر سخن گفتن ترجیح می دهند.

آدم های کوچک، با سخن گفتن بسیار، فرصت سکوت را از دست می دهند.

********* افق خانواده ضمیمه ی افق حوزه/شماره ۶۰/

ای رنجبر
تا به کی جان کندن اندر آفتاب ای رنجبر      

    ریختن از بهر نان از چهره آب ای رنجبر

زین همه خواری که بینی زآفتاب و خاک و باد    

  چیست مزدت جز نکوهش یا عتاب ای رنجبر

از حقوق پایمال خویشتن کن پرسشی         

 چند می ترسی زهر خان وحباب ای رنجبر

جمله آنان را که چون زالو مکندت خون بریز   

  وندرآن خون دست و پایی کن خضاب ای رنجبر

دیو آرزو خود پرستی را بگیر و حبس کن  

  تا شود چهر حقیقت بی حجاب ای رنجبر
حاکم شرعی که بهر رشوه فتوا می دهد     

   کی دهد عرض فقیران را  جواب ای رنجبر
آن که خود را پاک می داند ز هر آلوده گی  

   می کند مردار خواری چون غراب(۱) ای رنجبر
گر که اطفال تو بی شامند شب ها باک نیست   

  خواجه تیهو می کند هرشب کباب ای رنجبر
گر چراغت را نبخشیده است گردون روشنی   

  غم مخور می تابد امشب ماهتاب ای رنجبر
در خور دانش امیرانند و فرزندانشان            

  تو چه خواهی فهم کردن از کتاب ای رنجبر
مردم آنند کز حکم و سیاست آگهند       

  کارگر کارش غم است و اضطراب ای رنجبر

هر که پوشد جامه ی نیکو بزرگ و لایق است

  رو تو صدها وصله داری بر ثیاب(۲) ای رنجبر

جا مه ات شوخ است و رویت تیره رنگ از گرد و خاک

  از تو میبایست کردن اجتناب (۳)ای رنجبر

هر چه بنویسند حکام اندر این محضر رواست

 کس نخواهد خواستن ز ایشان حساب ای رنجبر

پروین اعتصامی

۱- کلاغ، زاغ

۲-جامه، لباس

۳- دوری

با دقت در آیات و روایات و مراجعه به منابع دینی عوامل ذیل که یکی پس از دیگری بیان می شود به عنوان علل و عوامل نگرانی، اضطراب، افسردگی و سایر بیماری های روحی، مطرح می شود که بیشتر جنبه شناختی دارند. هر چند عوامل دیگر نیز وجود دارند. در این مقاله به ریشه برخی از این تنیدگی ها که در قرآن کریم آمده است اشاره می کنیم.

۱٫کفر و بی ایمانی

هر چند کفر در بینش اسلامی خود نوعی بیماری روانی است، لکن به نوبه خود یکی از علل بیماری روانی است؛ زیرا کفر یکی از موانع شناخت و درک صحیح واقعیات و حقایق است. به واسطه کفر، ابزار اصلی شناخت یعنی قلب، چشم و گوش از کار می افتد «خَتَمَ اللهُ عَلَی قُلُوبِهِم وَ عَلی سَمْعِهِم وَ عَلی اَبْصَارِهِم غِشَاوَه؛(۱)؛ خداوند بر دل ها و گوش ها و چشم های شان پرده افکنده است» و این یعنی ظلمت و گمراهی مطلق که در آیه دیگر فرمود: «وَ مَنْ لَمْ یجْعَلِ اللهُ لَهُ نُورَاً فَمَا لَهُ مِنْ نُورٍ؛(۲) کسی که برای خدا برای او نوری قرار نداده برای او نور نیست» و این تاریکی و ظلمت مطلق همان ایجاد زمینه بالقوه برای اضطراب، تشویش درونی و نگرانی های روحی است.

۲٫ فراموشی یاد خدا و اعراض از آن

امیر المومنین علی (ع) می فرماید:

ای مردم:

۱- هیچ شرافتی بالاتر از اسلام نیست.

۲- و هیچ کرامت و بزرگواری برتر از تقوا نیست.

۳- و هیچ پناهگاهی، امن تر از پارسایی نیست.

۴- و هیچ شفاعت کننده ای رستگارتر از توبه نیست.

۵- و هیچ گنجی سودمندتر از دانش و علم نیست.

۶- و هیچ عزتی بالاتر از بردباری و صبر نیست.

۷- و هیچ حسب و نسبی، بهتر از ادب نیست.

۸- و هیچ مشقتی بدتر از خشم و غضب نیست.

۹- و هیچ جمال و زیبایی بیشتر از عقل و خرد نیست.

۱۰- و هیچ بدی و شری، بدتر از دروغ نیست.

۱۱- و هیچ حافظ و نگهبانی، نگهدارنده تر از سکوت نیست.

۱۲- و هیچ لباسی زیباتر از عافیت و تندرستی نیست.

۱۳- و هیچ غائبی نزدیکتر از مرگ نیست.

از لابلای گفته ها/سید محمد جواد مهری/صفحه ۹۰/انتشارات حضور

خانواده مثل هر اجتماع دیگری نیاز به یک مدیر دارد اما شیوه ی مدیریتی در خانواده با مکان ها و گروه های دیگر متفاوت است و هنر خاص خود را می طلبد. اقتدار مدیر خانواده در کنار تفاهم و همدلی و همچنین مشورت با اعضا می تواند در موفقیت نهاد خانواده و تک تک اعضای آن موثر باشد.

 نادر در اداره یک مدیر خوب و موفق است. او ۳۵ پرسنل دارد که بخوبی از عهده مدیریت آنان برمی آید و واحد تحت نظرش نمونه است، اما وقتی به خانه می رسد همه چیز تغییر می کند. او کاملا از کارهای خانه کنار می کشد. به خانه نرسیده حالت استراحت می گیرد و ذهن و جسم خود را کاملا رها می کند. نادر فکر می کند خانه خوابگاه است و محل کار، زندگی واقعی اوست.مدیر موفق ما در خانه یک مرد شکست خورده و یک بابای بی نظم و یک شوهر کسل کننده و گاهی دیکتاتور به شمار می رود. او وقتی به خانه می رسد، انگار دیگر از زندگی دست می کشد و می گذارد زندگی روال خود را طی کند.