اگر عاشق شدی، عشق بتان، نِه

به باغ، ای گل، تو عشق بلبلان، نِه

نه بت ماند، نه گل، نه بلبل ای دوست

به غیر از عشق حق، هر چه، به جان، نِه

نصرالدین کریمی ( مبین)
۳۱ فروردین ۱۴۰۰

نگارینا چه کردی با دل من

ربودی از دل من، حاصل من

دل بی عشق و دلبر، دل نباشد

نمودی این دلم را، تو‌ گل من

نصرالدین کریمی (مبین)
۳۱ فروردین ۱۴۰۰

دلم تنگه خدایا از زمونه

نداره فکر و ذکری عاشقونه

رسیده باغ دل را آفتی بد

که میگیرد به هر کاری بهونه

نصرالدین کریمی (مبین)

۳۱ فروردین ۱۴۰۰

دلا روزی اگر که پخته گردی

به گرد هر اراجیفی نگردی

عبث باشد جدل با یاوه گویان

صبوری کن که گردی پخته مردی

نصرالدین کریمی ( مبین)
۳۱ فروردین ۱۴۰۰

نهفته درد دل از مردمان، به

نگفته حرف دل با دیگران، به

نگو با کس تو رازت را دل من

که خفته راز تو در عمق جان، به

نصرالدین کریمی (مبین)
۳۱ فروردین ۱۴۰۰
۴۵ دقیقه بامداد

چرا به درگه خدا، دلا دعا نمیکنی؟

به لحظه های بی کسی ،خدا، صدا نمیکنی

اگر که دست رد زند ، به سینه ی تو هر کسی

برای درد خود چرا، خدا خدا نمیکنی

نصرالدین کریمی ( مبین)
دوشنبه ۳۰ فروردین ۱۴۰۰

فراق تو نگارا، کشت ما را

تمنای تو یارا، کشت ما را

دو دیده دوختم بر جاده اما

سراب تو سوارا، کشت ما را

نصرالدین کریمی (مبین)
دوشنبه ۳۰ فروردین ۱۴۰۰
۳۰ دقیقه بامداد

خاطر دل رو به سنبل می کند

نام معشوقم به لب گل می کند

هر چه بیند دیده از آثار او

دل همان را بهر خود مل می کند

نصرالدین کریمی (مبین)
دوشنبه ۳۰ فروردین ۱۴۰۰
ساعت ۲۱ دقیقه بامداد

اگر هستم خدایا رو سیاهی

ندارم توشه ای، من، غیر از آهی

گشودم راز دل در درگه تو

به امید نگاهی و پناهی

نصرالدین کریمی (مبین)
۲۹ فروردین ۱۴۰۰

ندارم از کسی چشم نگاهی

نباشد بر کسم یارب پناهی

نمیخواهم روم بر درگه کس

خداوندا تو غیر از این نخواهی

نصرالدین کریمی (مبین)
۲۹ فروردین ۱۴۰۰