ز ویروسی جهان در التهابست

کزان حال همه مردم خرابست

شده دلها به سوی تو خدایا

دل دنیا ز رنج و غم کبابست

نصرالدین کریمی (مبین)
پنج شنبه دوم اردیبهشت ۱۴۰۰

ساعت ۷:۱۲ صبح

حال دنیا بس وخیمست ای خدا

مثل حال یک یتیمست ای خدا

مهربان کن حالمان را مهربان

کی بغیر از تو رحیمست ای خدا

نصرالدین کریمی (مبین)
پنج شنبه ۲ اردیبهشت ۱۴۰۰
ساعت ۵:۴۰

نهادی آتش عشقی مسیرم

درون دوره ای که بنده پیرم

بیا دستم بگیر ای حضرت عشق

که ورنه میکشد عشق تو زیرم

نصرالدین کریمی (مبین)
اول اردیبهشت ۱۴۰۰ ساعت ۱۵

ندارم غیر درگاهت پناهی

نیاوردم به جز بار گناهی

نه سوز سینه ای، نه اشک و آهی

خجالت میکشم از تو الاهی

نصرالدین کریمی (مبین)
اول اردیبهشت ۱۴۰۰
ساعت ۵ بامداد

به چهره خنده را افشا بفرما

زبان را هم به نرمی وا بفرما

دلت لبریز کن از مهربانی

بیا دستت به بخشش تا بفرما

نصرالدین کریمی (مبین)
اول اردیبهشت ۱۴۰۰ ساعت ۲ بامداد

نصرالدین کریمی / تخلص: مبین/ دیپلم

ریاضی فیزیک/ کارشناسی مدیریت

دولتی/  بیگانه با عروض و قافیه بصورت

علمی/ کارشناسی مدیریت دولتی/ شغل:

کارمند بانک/ متأهل/ دارای سه فرزند/

مذهب: شیعه ی اثنی عشری/متولد زیاران

به سال ۱۳۵۳ هجری شمسی/

افتخارات: شاکر خدای کریم/ راضی به

رضای علیم/ دین: اسلام / پیامبر : محمد

امین(ص)/ مخلص زهرای مرضیه (س)/

امام: مولا امیرالمومنین(ع) و ۱۱ فرزند

پاکش/ قبله: کعبه/ کتاب: قرآن/

گل سرخم ، سلامم بر تو بادا

همه جان کلامم بر تو بادا

نشستم تا سحر گردد بر آیی

همین حال مدامم بر تو بادا

نصرالدین کریمی (مبین)
سه شنبه ۳۱ فروردین ۱۴۰۰
ساعت ۵ صبح

به غیر تو‌ مرا یاری نباشد

به درگاه کسی کاری نباشد

نیَم گر لایق بازار عشقت

به بازارت مرا عاری نباشد

نصرالدین کریمی

۳۱ فروردین ۱۴۰۰

کشاندی با کمانی در کمینم

کشیدی با سر زلفت زمینم

رها کردی تو تیری از نگاهت

به طاق ابرویت، بردی تو‌ دینم

نصرالدین کریمی ( مبین)
۳۱ فروردین ۱۴۰۰

به هجر و درد و حرمان ای دل من

شدی جویای درمان ای دل من

به امراضت نمی یابی طبیبی

به غیر از عشق یزدان ای دل من

نصرالدین کریمی (مبین)
۳۱ فروردین ۱۴۰۰