امام محمد باقر (ع) فرمودند:

«بهترین چیزی را که دوست دارید درباره ی شما بگویند، درباره ی مردم بگویید.»

بحارالانوار ج۶۵ص۱۵۲

امام علی (ع) فرمودند:

« بسا عزیز و ارجمندی که اخلاقش او را خوار و ذلیل گردانید و بسا خوار و ذلیلی که اخلاقش او را عزیز و ارجمند کرد.»                                       بحارالانوار:۷۹/۳۹۶/۷۱

پامبر اکرم (ص) فرمودند:

« جون خدای تعالی ایمان را آفرید، ایمان گفت: خدایا! مرا نیرومند گردان. پس خداوند آن را به خوش خویی و بخشندگی توانمند ساخت و چون خداوند کفر را آفرید، کفر گفت: بار خدایا! مرا توان بخش، پس خداوند او را به بخل و بد خویی نیرومند ساخت. المحجه البیضاء۹۰/۵

نقل از افق حوزه/افق خانواده/شماره ۱۵۹

۵ صفتی که پیش نیاز سعادتمندی است!

و بگو: پروردگارا! مرا (در هر کار) با صداقت وارد کن، و با صداقت خارج ساز» یعنى، هیچ کار فردى و اجتماعى را جز با صدق و راستى آغاز نکنم.

عَنْ اَنَسِ بْنِ مالِک، قالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ(صلى الله علیه وآله) فى بَعْضِ خُطَبِه وَ مَواعِظِه: … رَحِمَ اللهُ امْرَاءً قَدَّمَ خَیْراً، وَ اَنْفَقَ قَصْداً، وَ قالَ صِدْقاً، وَ مَلَکَ دَواعِىَ شَهْوَتِه وَ لَمْ تَمْلِکْهُ، وَ عَصى اَمْرَ نَفْسِه فَلَمْ تَمْلِکْهُ. (بحارالانوار، ج ۷۷، ص ۱۷۹)

ترجمه: از انس بن مالک روایت شده که گفت: از حضرت رسول خدا(صلى الله علیه وآله) در بعضى از سخنرانى ها و پندهایش شنیدم که فرمود: خدا بیامرزد و رحمت کند ۱- کسى را که خیرى پیش بفرستد ۲- و از روى میانه روى، انفاق کند. ۳- راست بگوید ۴- و مالک انگیزه هاى شهوانى، نه اسیر آنها، باشد. ۵- از فرمان نفس سر باز زند تا نفس بر او حاکم نشود.

اون (دختر) رو تو یک مهمونی ملاقات کرد. خیلی برجسته بود، خیلی از پسرها دنبالش بودند در حالیکه او (پسر) کاملا طبیعی بود و هیچکس بهش توجه نمی کرد.

آخر مهمانی، دختره رو به نوشیدن یک قهوه دعوت کرد، دختر شگفت زده شد اما از روی ادب، دعوتش رو قبول کرد. توی یک کافی شاپ نشستند، پسر عصبی تر از اون بود که چیزی بگه، دختر احساس راحتی نداشت و با خودش فکر می کرد، “خواهش می کنم اجازه بده برم خونه…”

تقدیم به یوسف فاطمه (س)

***********************

دنیا بُود زندان غم ، وقتی نباشی

افزون شود درد و اَلم،  وقتی نباشی

نرگس نروید باغ من لیکن ندانم

رونق ندارد گلشنم، وقتی نباشی

هر کس رسد داد عدالت می دهد سر

بس می کند بر ما ستم،  وقتی نباشی

گر چه شکسته بال و پر در راه وصلت

پایی ندارم ای صنم، وقتی نباشی

یک نرگست مستم کند با ناز چشمش

ذوقی ندارد صد اِرم،  وقتی نباشی

بیشی برایم از هزاران ای کم من

صدها نباشد یک رقم، وقتی نباشی

چشمم ز بس آلوده شد، رویت ندیدم

حالم شود بد دمبدم، وقتی نباشی

کرده «مبین» گر چه قلمفرسایی تو

فیضی ندارد این قلم،  وقتی نباشی

*********************

نصرالدین کریمی (مُبین) از زیاران

وزن : مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن

معــبود

ای خدای ای خــــالــق کون مکان

ای تـویی دانـای پیــــــدا و نهــــان

 ای منــــزه صـــاحب بخشـش تویی

پـاسخ هـر حـاجت و پـرسـش تویی 

غیـر تـو هـرگـز خدایی ای کـــریم

نیست معـــبودی به جز تو ای رحیم 

ایمـــنی بخش دل حیـــــــــران مـا

صــــاحب ایـن روح سـرگـردان ما 

خــــالــق نـور و ز آن بـرتــر تـویی

بـر تمــــام کائنــات ســـرور تـوبی

 آنچه بـاشــــد در زمین و آســــمان

می­کنــــد تســــبیح تـو بـا هـر زبان 

     دافع رنج و غمــــــی نـامت دواست   

      ای­ فرح­بخش ای­ جمیل­ ذکرت­ شفاست

 ای کـه اکنــون حجتت در پـرده است

خوان لطفت هـر طرف گسـترده است 

آتش ســوزان گلســـتان از تـو شــد

عالم امکان نمــــایـان از تـو شـــــد 

آب دریـا بهـــر موســـایت شـکافت

کس بـه کنـــه لایـزالت ره نیـــافت

 ای خـدای کعــبه ای پـروردگـــــار

ای مهیــــــمن ای نعیــــــم پـایـدار

 ای پنــــاه بی پنـــــاهـان ای شکیب

کس نبـــــاشـد از عطایت بی نصیب

 ای خجســـته ای امیــــد بی کســان

از حـریم فضـــل خـود مـا را مــران

 مقتــــــدر ای خـالـق هفت آســمان

مـا را از نـار جهنــــــــــم وارهـــان

بهروز -رها

نقل از سایت تبیان

 

در عصری  که ما در آن زندگی می کنیم آسایش ظاهری در وجود ما انسانهایی به ظاهر آراسته وجود دارد ولی آرامش واقعی کمیاب تر و برای برخی نایاب شده است. انواع مشغله های روحی، روانی، فکری و آرزوهای طول و دراز باعث شده است تا انسان امروز سعادت و خوشبختی را در عناصر و لوازم مادی جستجو نماید و هر چه بیشتر  کاوش و تلاش می کند به نتایج ضعیفتری دست می یابد لذا افکار عمومی جهانی خسته و کوفته از قرنها گسترش کفر و الحاد و مادیگری، جستجو برای استقبال از برنامه های معنوی و جایگزینی آن با برنامه های مادی پوچ و بی ارزش را آغاز نموده و مردم دنیا رفته رفته به انتظار دگرگونی های عمیق و گسترده در سطح اندیشه های حاکم بر نظام های سلطه فعلی و سقوط ایده ها و عقاید آنان خواهند رفت و دیری نخواهد گذشت که وعده الهی در خصوص استقرار متقین و مستضعفین در زمین تحقق خواهد یافت

« السلام علیکِ ایتها الصدیقه الشهیده»

زبانحال حضرت زینب بر بالین مادر

مادر ای قصه ی تو غُصه ی شبهای دلم

مادر ای غُصه ی تو قصه ی لالای دلـم

مادر ای مظهر نـــــور ازلی در عالم

مادر ای مونس شبهای علی در ماتم

مادر ای نغمه ی ساز دِلَک خسته ی من

مادر ای محــــرمِ رازِ دل بشکسته ی من

مادر ای اُمِّ ابیهــــــــایِ غریبِ عالم

مادر ای زُهره ی زهرای حبیب عالم

حکایت این‌گونه آغاز می‌شود که دو دوست قدیمی در حال عبور از بیابانی بودند. در حین سفر این دو، سر موضوع کوچکی بحث می‌کنند و کار به جایی می‌رسد که یکی کنترل خشم خودش را از دست می‌دهد و سیلی محکمی به صورت دیگری می‌زند.

داستان معلم و بچه ها

معلم یک کودکستان به بچه های کلاس گفت که فردا هر کدام یک کیسه پلاستیکی بردارند و درون آن به تعداد آدمهایی که از آنها بدشان می آید،از هر میوه ای که دوست دارند بریزند و با خود به کودکستان بیاورند.

معلم یک کودکستان به بچه های کلاس گفت که فردا هر کدام یک کیسه پلاستیکی بردارند و درون آن به تعداد آدمهایی که از آنها بدشان می آید،از هر میوه ای که دوست دارند بریزند و با خود به کودکستان بیاورند.

فردا بچه ها با کیسه های پلاستیکی به کودکستان آمدند.

در کیسه بعضی ها دو,بعضی ها سه،و بعضی ها پنج,میوه بود

معلم به بچه ها گفت:

تا دو هفته هر کجا که می روند کیسه پلاستیکی را با خود ببرند.

روزها به همین ترتیب گذشت و کم کم بچه ها شروع کردند به شکایت از بوی میوه های گندیده. به علاوه،آن هایی که میوه های بیشتری داشتند از حمل آن بار سنگین خسته شده بودند.

پس از گذشت دو هفته بازی بالاخره تمام شد و بچه ها راحت شدند.
معلم از بچه ها پرسید: از اینکه دو هفته میوه ها را با خود حمل می کردید چه احساسی داشتید؟

بچه ها از اینکه مجبور بودند ، میوه های بد بو و سنگین را همه جا با خود حمل کنند شکایت داشتند.

آنگاه معلم منظور اصلی خود را از این بازی،این چنین توضیح داد:

این درست شبیه وضعیتی است که شما کینه آدم هایی که دوستشان ندارید را در دل خود نگه می دارید و همه جا با خود می برید.

بوی بد کینه و نفرت قلب شما را فاسد می کند و شما آن را همه جا همراه خود حمل می کنید. حالا که شما بوی بد میوه ها را فقط برای دو هفته نتوانستید تحمل کنید…

پس چطور می خواهید بوی بد نفرت را برای تمام عمر در دل خود تحمل کنید؟

                   با همدیگر دوست باشیم برای همیشه

بوی نرگس

نمی آید بر و باری به باغم

نمی گردد چرا روشن چراغم

بهار آمد گل و باغ و گلستان

بسی تازه کند این لاله داغم

نموده کَر صدای زاغ گوشم

نیامد نغمه ی بلبل به باغم

شدم غرق تمنای مجازی

شده زندان من زرّین پناغم۱

ز عطر گل همه شاد و دل انگیز

نیاید بوی نرگس بر دماغم

«مُبینا» کن جدا از نارفیقان

روم دنبال او یابم فراغم۲

———————

۱-   پناغ: تار ابریشم

۲-   فراغ: آسایش

***************************************

شهد وصل

بیا تا از قفس گردم من آزاد

بیا تا خانه ام سازی تو آباد

بیا تا جان شیرینم بگیری

بسوزم در غمت مانند فرهاد

بیا تا ذره ذره این وجودم

بسوزانی دهی گردم تو بر باد

بیا این دل ز غم ویرانه گردید

به پاکی کن عمارت را تو ایجاد

بیا در کام ما زهرِ مدام است

ز شهد وصل تو گردیم دلشاد

بیا این دیده را نور دگر ده

« ز دست دیده و دل هر دو فریاد»۱

«مُبین» شاگرد درس عشق اویی

چرا بیخود رَوی دنبال اُستاد

————————-

۱-   این مصرع از باباطاهر می باشد.

این دو غزل بر وزن مفاعیلن مفاعیلن فعولن سروده شده است.