ز داغت فاطمه (س) از پا نشستم

خمیدم از غمت، زهرا (س) شکستم

شدم تنها ندارم یار و مونس

ز تنهایی خداوندا گسستم

نصرالدین کریمی (مبین)
چهارشنبه ۱۵ دی ۱۴۰۰
ساعت ۲۰:۱۰

السَّلامُ علیکَ یا بقیَّهَ اللهِ یا اباصالحَ المهدی (عج)

ای تمناىِ تمناىِ همه

آرزوی ناب و زیباىِ همه

جان دنیا بر لبست جان جهان

زنده کن آن را مسیحاىِ همه

نصرالدین کریمی (مبین)
چهارشنبه ۱۵ دی ۱۴۰۰

رنج تو زهرا (س) کبابم می کند

رنگ رخسارت جوابم می کند

ماندنت آتش به جانم می زند

رفتنت خانه خرابم می کند

نصرالدین کریمی (مبین)
سه شنبه ۱۴ دی ۱۴۰۰
ساعت ۲۳:۲۸

میا ظالم به کوی مادر من

مکن حمله به سوی مادر من

مسلمانی، شرف داری، تو‌ یا نه؟

مزن سیلی به روی مادر من

 

نصرالدین کریمی (مبین)

مرو زهرا مرو روح و روانم

مرو زهرا مرو آرام جانم

مرو ای مونس شبهای تارم

چگونه بعد تو تنها بمانم؟

نصرالدین کریمی (مبین)
جمعه ۱۰ دی ۱۴۰۰
ساعت ۲۳:۵۰

یار جوان قد کمانم مرو

ماه خسوف آسمانم مرو

پهلوی بشکسته و روی نیلی

همسر مظلوم و جوانم مرو

نصرالدین کریمی (مبین)
یکشنبه ۱۲ دی ۱۴۰۰
ساعت ۱ بامداد

از رفتن تو، گذشت دو سالی، سردار

بعد از تو جهان، شده چه حالی، سردار

با رفتن تو تمام دنیا فهمید

افتاده به کارش اختلالی، سردار

 

نصرالدین کریمی (مبین)

ای دلیل خلقت کون و مکان

فاطمه (س)، جان علی (ع)، پیشم بمان

آیه های زندگانیِّ علی (ع)

صبر ایزد، در وجودت منجلی

ای قرارِ بی قراری های من

همدم، شب زنده داری های من

عشق من، عشق نبی، عشق خدا

عشق جمله انبیا و اولیا

مونس شبهای تارم، فاطمه (س)

همنوای قلب زارم، فاطمه (س)

ای چراغ خانه ام، سو سو مکن

صورت نیلیِّ خود را، رو مکن

روزن امید من، بسته مشو

چون مدینه، از علی (ع) خسته مشو

بی تو من، تنهای تنها می شوم

در میان موج غم، تا می شوم

لحظه ای دیگر بَرَم، زهرا (س) بمان

آیه ی رفتن برایم، کم بخوان

لب گشا، حرفی بزن، من حیدرم

کن نگاهی، بر من و چشم ترم

زیبنت، زهرا (س) هنوزم کودکست

او برای خانه داری، کوچکست

میروی زهرا (س)، برو، اما ببین

بعد تو حیدر (ع) شود خانه نشین

 

 

 

نصرالدین کریمی (مبین)
جمعه ۱۰ دی ماه ۱۴۰۰
ساعت ۱۸

دلم را ای خدا، آباد فرما

ز درد و رنج و غم آزاد فرما

دلم روشن ز نور خویش گردان

ز وصلت جان و‌ دل را شاد فرما

نصرالدین کریمی (مبین) از زیاران
پنجشنبه ۱۸ آذر ۱۴۰۰ ساعت ۲۲:۴۰

ای شکوه آفرینش، دخت والای ولی

صدق و مهر و علم و بینش، گشته از تو منجلی

کربلا شد از وجودت جاودان تا به ابد

شیر مادر باد حلالت، نان بابایت علی

نصرالدین کریمی (مبین)

یکشنبه ۱۴ آذر ۱۴۰۰ ساعت ۲۵ دقیقه بامداد