حجتالاسلام والمسلمین جواد محدثی
بـا شـنـیـدن کـلمـه صدقه، ذهنها فورى سراغ کمک مالى به تهیدستان یا انداختن سکه و اسکناسى در صندوق صدقات و امثال آن میرود. ولى این، تنها شکل عملى صدقه نیست. میتوان اهل صدقه بود، بىآنکه پول خرج کرد. البته کمکهاى مالى، جاى خاصى دارد کـه در هـر حـال و هـرجـا خوب است. اما مهم، توجه به وسعت نیکى است. و در اینباره میتوانیم از گفتار پیشوایان الهام بگیریم. از رسـول خـدا نـقـل شـده اسـت کـه فـرمـودند: إِنَّ عَلَى کُلِّ مُسْلِمٍ فِی کُلِّ یَوْمٍ صَدَقَهً؛ هـر مـسـلمـان هـر روز بـایـد صـدقـهاى بـدهـد. وقتى پیامبر چنین فرمودند، برخى از اصحاب، با شگفتى پرسیدند:
– یا رسولالله! چه کسى طاقت و توان این کار را دارد؟
حضرت براى رفع ابهام و توضیح بیشتر، و براى اینکه صدقه را تنها در انفاق مالى خلاصه نکنند، فرمودند:
۱- برطرفکردن عوامل اذیت از راه مردم، صدقه است؛
۲- راهنمایىکردن جاهل به راه، صدقه است؛
۳-عیادتکردن بیمار، صدقه است؛
۴- امر به معروفکردن، صدقه است؛
۵- نهى از منکر صدقه است؛
۶- و پاسخ سلامدادن نیز صدقه است!…
شگفتا که چه وسعتى دارد نیکى و احسان! و چه آسان است ذخیرهسازى عملى صالح براى روز نیاز و احتیاج!
نقل ار افق حوزه
