۴⃣ آیه چهارم: تَرْمِیهِمْ بِحِجَارَهٍ مِنْ سِجِّیلٍ حجاره: سنگها. مفرد آن حجر است، احجار جمع حجر در قرآن نیامده است. سجّیل: گویند آن معرب «سنگ گل» است یعنى کلوخ متحجر. به نظر راغب آن به معنى کلوخ سنگدار است، قرآن مجید این کلمه را در سه محل آورده و روى آن تکیه کرده است یکى در این سوره فیل دیگرى درباره قوم لوط👇 وَ أَمْطَرْنا عَلَیْهِمْ حِجارَهً مِنْ سِجِّیلٍ (حجر/ ۷۴) وَ أَمْطَرْنا عَلَیْها حِجارَهً مِنْ سِجِّیلٍ مَنْضُودٍ مُسَوَّمَهً عِنْدَ رَبِّکَ (هود/ ۸۲) ✅ سجیل در لغت نیز به معنای سنگگِل آمده است. به گفته علامه طباطبایی این واژه از 👈فارسی به زبان 👈 عربی راه یافته است 🌷🌷🌷🌷🌷 🟢مباحث صرفی: تَرْمِیهِمْ: فعل مضارع مرفوع و علامه رفعه الضمه المقدره على آخره منع من ظهورها الثقل و الفاعل ضمیر مستتر فیه جوازا تقدیره هی و الهاء ضمیر متصل مبنی على الکسر فی محل نصب مفعول به، و الجمله الفعلیه صفه ثانیه للطیر. بِحِجٰارَهٍ: جار و مجرور متعلقان ب (ترمیهم). مِنْ سِجِّیلٍ: جار و مجرور متعلقان بمحذوف صفه ل (حجاره).
