🟢 تدبر در سوره ماعون قسمت پنجم 🌕 در محضر عترت علیهم السلام:
از وجود نازنین امام صادق (ع) در تفسیر واژه “ماعون” نقل شده است؛ “هُوَ الْقَرْضُ یُقْرِضُهُ وَ المَتاعُ یُعِیرُهُ و الْمَعْرُوفُ یَصْنَعُهُ “ “ماعون“، وامی است که شخص، به دیگری قرض می دهد و کالایی است که امانت می دهد و معروفی است که انجام می دهد.” با توجه به فرموده حضرت، نمازگزاری که این موارد را، از دیگران، دریغ می کند، از مصادیق نمازگزارانی است که نفرینِ خدا، شامل حالِ او، می شود. پیامبر عظیم الشان اسلام (ص) می فرماید: ...اعْلَمْ أَنَّ کُلَّ شَیْءٍ مِنْ عَمَلِکَ تَابِعٌ لِصَلَاتِکَ و اَعْلَمْ أَنَهُ مَنْ ضَیِّعَ الصَّلَاهَ فَإِنَّهُ لِغَیْرِ الصَّلَاهَمِن شَرَائِعِ الاِسلَامِ اَضیَعُ … “بدان هر عمل تو، تابعی از نمازت است و توجه کن، هر کس نماز را ضایع کند، نسبت به دیگر احکام، ضایع کننده تر است.” همان طور که در سوره مبارکه ماعون ملاحظه شد، ضایع کردن نماز، به دنیاگرایی است، از این رو، نمازگزاری که، دنیا گرایی را از خود دور نکرده است، هم نماز خود را ضایع می کند و هم نسبت به دیگر احکامِ دین، بیتفاوت خواهد بود تا جایی که ” مُکذّبِ دین” نام می گیرد. 🕋🕋🕋🕋🕋 کتاب تدبر در قرآن کریم حزب مفصل (سوره های انشقاق تا ناس) استاد علی صبوحی ص ۲۶۷
