🟢 تدبر در سوره ماعون قسمت اول 🌕نماز می خوانند، اما … : نماز می خوانند؛ اما اوصاف دنیاگرایانه دارند، یتیم را به شدت، از خود، می رانند و بر اطعامِ مسکین، ترغیب نمی کنند. بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ بخوان این سوره را، به اسمِ خدای رحمت گستر رحم آور أَرَأَیْتَ الَّذِی یُکَذِّبُ بِالدِّینِ ﴿١﴾ آیا دیدی، آن کس را که دین را تکذیب می کند؟ “دین“، همان آیین و برنامه سعادتِ بشر است که اهل آن، در برابر دستوراتش، تسلیم و مطیع هستند. دینی که قرآن کریم از آن سخن، می گوید، دین مبین “اسلام” است؛ اما گویی کسی هست که دین را تکذیب می کند؛ یعنی، آن را، دروغ می داند و برنامه های آن را، برای رساندن، به سعادت، ردّ می کند. او کیست؟ چگونه و با چه، بیانی، دین را، تکذیب می کند؟ او را با این ویژگی ها، می توان دید: ۱⃣ فَذَٰلِکَ الَّذِی یَدُعُّ الْیَتِیمَ ﴿٢﴾ پس آن، همان کسی است که یتیم را به شدت، می راند. ۲⃣ وَلَا یَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْکِینِ ﴿٣﴾ و بر طعامِ بینوا، رغبتی، نمی کند. آری! او دروغ انگاریِ دین را، با رفتار خود، در برابرِ یتیم و مسکین، به نمایش می گذارد. ⬅️ یتیم، نقطه ی اوجِ بی پناهی و مسکین، نهایت نیازمندی است. کسی که، با یتیم و مسکین، چنین رفتاری دارد، از درون، به دین، اعتقاد ندارد و تکدیب، در رفتاری است که، از او سر می زند، هر چند زبانش، سخن دیگری بگوید.
