۲⃣ آیه دوم: فَذَٰلِکَ الَّذِی یَدُعُّ الْیَتِیمَ ف: پس ذَٰلِکَ: آن الَّذِی: کس، کسی فَذَٰلِکَ الَّذِی : پس همان کس که یَدُعُّ: از ریشه”دَعّ” است به معنی “به خشونت می راند.” (فعل مضارع، استمرار دارد و دائمی است) دَعّ: راندن به شدت، «یَدُعُّ»: یعنى دفع مىکند و از خود مىراند. (تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی، ج۱۲، ص۳۷۰) اَلْیَتِیمَ: یتیم ( یتیم؛ به کودکانی که پدر یا مادر خود را از دست دادهاند گفته میشود. بهطور معمول لفظ یتیم در مورد کودکان به کار میرود. )
