خداوند متعال میفرماید:
« من همنشین آن کس هستم که او همنشین من باشد و فرمانبر کسی هستم که فرمانبر من است و آمرزنده ی کسی هستم که از من طلب بخشایش و آمرزش کند. ماه رجب، ماه من و بنده، بنده ی من و رحمت، رحمت من است. آن کس که در این ماه مرا بخواند، من او را اجابت می کنم و هر کس از من چیزی بخواهد به او می بخشم و هر کس طلب هدایت از من کند، او را راهنمایی و هدایت می کنم. من ماه رجب را چونان ریسمانی بین خود و بندگانم قرار داده ام، هر کس این ریسمان را بگیرد، به من میرسد.»

پیامبر خدا (ص) فرمودند:
« آگاه باشید که ماه رجب ، شَهرُالله الاَصَمّ یعنی ماه استوار خداوند است و آن ماه بزرگی است و جز این نیست که او را اَصَمّ نامیدند، برای اینکه هیچ ماهی، حرمت و فضیلت این ماه را در نزد خداوند تبارک و تعالی ندارد، و مردم زمان جاهلیت، آن را در روزگار جاهلیت بزرگ دانسته و تعظیمش می نمودند. پس آنگاه که اسلام آمد، جز تعظیم و بزرگی و برتری بر آن نیفزود.»

المراقبات/مرحوم میرزا جواد آقا ملکی تبریزی/نشر لاهوت/ص ۱۰۲ و ۱۲۱