افلاطون گوید:
« کسی که در جوانی به شهوات و لذات گذراند، در پیری به جهت ضعف بدن، ناراحت و از لذتها    بی نصیب خواهد بود. اما جوانی که در ایام شباب و حداثت عمر، به افکار نیک و بواعث کمال گراید -هر چند برای او آسان نیست- لیکن در ایام پیری، آسوده و متلذذ خواهد بود.
پس برای شب پیری، در روز جوانی چراغی باید تهیه کرد.»

از لابلای گفته ها/سید جواد مهری/انتشارات حضور/ ص ۹۷و۹۸