شاه را میشناسم از تاجش
از گدایان و خلق محتاجش

فیل را هم که از قیافه او
و هم از جُثه یا که از آجش

پاسبان را هم از عدالت و داد
گاه گاهی هم از فیِ باجش

دوست خوب است نوع کم سخنش
نه که سر درد زا و وراجش

دوست دارم دو چشم دلبر را
گرچه دل برده او به تاراجش

مستمع را دو جور می خواهم
اولی هاج و دومی واجش

شاعرست و دلش پر از حرف است
کس نباشد به فکر اخراجش

#شعر
#رضا_مرادی