روهینگیا،خاک غریب، از زجر تو افسرده ایم
از زنده سوزیها،ستم، بر قوم تو آزرده ایم
زخم تن خاک شما،در عمق جانها ریشه کرد
ما زخمهای خویش را دیگر ز خاطر برده ایم
خارج ز این جغرافیا، داغ مسلمان داغ ماست
فتح نهایی می رسد هر چند سیلی خورده ایم
دست بلند خاک من، لبریز غیرت می شود
بودا مپندارد که ما یک ملت دل مرده ایم
آواره هم کیش من، با درد و رنج و بی کسی
تکرار چون شد کربلا، با لاله پژمرده ایم

کشاورز زیارانی