شرم مرا به خیمه طفلان که مى برد؟
مشک مرا به خیمه سوزان که مى برد؟
ادرک اخا سرودم و نالیده ام ز دل
این ناله را به محضر سلطان که مى برد؟
سقا به خون نشست و علم بر زمین فتاد
با دختران خبر ز مغیلان که مى برد؟
دستم فتاد و پنجه دشمن گشوده شد
این قصه را به موى پریشان که مى برد؟
دشمن به فکر غارت و معجر کِشى فتاد
این شرح را به طفل هراسان که مى برد؟
این غصه سوخت جان مرا صد هزار بار
سادات را به ناقه عریان که مى برد؟
محمد سهرابی
