عمری به انتظار تو ما دیده بر دریم
آخر چگونه ما ز وصال تو بگذریم
تا کی به پشت پرده نشینی تو نازنین
بگذار تا که روی نکوی تو بنگریم
ماها به پشت ابر چه زیبا ، منوری
شاید که طاقت رخ ماهت نیاوریم
چون بوی مهر میشنوم از جناب تو
نه ، مهر هیچکسی را نپروریم
ما خود نیامدیم دوان از قفای تو
نه ، ما جملگی بکمند تو اندریم
«روی ار بروی ما نکنی حکم از آن تست»۱
برگرد تا که روی به پایت بگستریم
دانی در این کمند مبین جایگاه خود
«چندان فتاده اند که ما صید لاغریم»۲
نصرالدین کریمی (مبین) از زیاران