محمدکاظم شهریاری:
ای پارهء تن وطن من، خلیج فارس !
ای از تو شادی و محن من، خلیج فارس!
ای مایهء شکوه من و سرفرازی ام
جز تو کجا بود وطنِ من، خلیج فارس؟
شد رنگ لاجوردی بحرت بر آسمان
تا روز حشر طعنه زن من خلیج فارس
ورد زبان خلق شده نام نامی ات
وز تو شده ست نو سخنِ من، خلیج فارس
بر جای جای سینهء تاریخ بسته نقش
نامت عزیزِ انجمن من، خلیج فارس
شاداب با تو ساحت باغ است و بوستان
بالنده سرو و نسترن من خلیج فارس
نو گشته با شهامت دریا دلان تو
آن فخر و عزّت کهن من، خلیج فارس
ره بسته ای به هرچه حرامی ست در جهان
ای خصم دیو و اهرمن خلیج فارس
خواهم تو را همیشه سرافراز بنگرم
هست این تمام خواستن من، خلیج فارس
هرگز مباد چاک گریبانت از فراق
وز دوری تو پیرهن من، خلیج فارس
نازد ” سَهی ” مدام به نام بلند تو
