مقام علی (ع)

برو نگر عزیز من، قدر مقام علی(ع)

برو شنو، بگوش جان، تو هم پیام علی(ع)

خلق نمی شد آتش ار، که خلق عالم وجود

نهاده سر به طاعتِ راه و مرام علی(ع)

ای دل اگر درون خانه اش رهی نبردی

پری بزن به آسمان، برو به بام علی(ع)

کبوتر دلت دمی، اگر هوایی شده

به لحظه ای، دلت نما، اسیر دام علی(ع)

به کوثر ار که جان و دل سپاری

قدر سراسرش بُوَد، قدر مقام علی(ع)

غره مشو، امیر هر کجایی؟!

نجف شدی ،برهنه پا ،به احترام علی(ع)

سزد کسی شود فدای راهش

فدا برای قنبرش، همان غلام علی(ع)

سعادت ار که جستجو نمایی

بشین شنو ،عزیز من، تو هم کلام علی(ع)

گذر نما به شهر علم احمد

علی بُوَد درش تو هم، بگو سلام علی(ع)

مگر علی ولی انبیا نیست؟

ادب نما، به سادگی ،نبر تو نام علی(ع)

مست شوی «مبین» ز دست ساقی

طلب نمای از علی ، فقط توجام علی(ع)

نصرالدین کریمی (مبین) از زیاران/ ساعت ۸ صبح  پنج شنبه ۱۸/۰۸/۱۳۹۱ برابر با ۲۳ ذی الحجه ۱۴۳۳

وزن شعر:مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن