ای مهربان ماهم..

بمان با من تو ای ماه ترین پاییزماه من..

تو ماه مهرماه من..

تو ماه شور، تو ماه عشق،تو ماه دل سپردن ها..

تو ماه دل به دست نغمه ی پاییز بادان دادن و …

تو ماه ماه های دلبری کردن…

تو ماه گیسوی افشاندن..

تو ماه عاشقی هستی ..

تو ماه پرسه های بی بهانه در میان کوچه باغی خییس از باران احساسی…

تو ماه مهر و لبخند و نگاهی..

نگاهی پر ز عطر خواهشی از جنس بوی خاک نم خورده..

تو هزاران رنگ و بی پروا…

بمان با من تو ای در ذهن و قلب من آرمیده چون بتی افسون گر و شیدا ..

تو می مانی درون برگ برگ آن سپیدار..
تو می مانی میان شاخه ی خشک اقاقی..
تو می مانی میان خش خش برگ چنار باغ همسایه ..

تو می مانی همیشه در دل آن ابر پر باران و پر بغضی که می خواهد ببارد ..

گریه اش زیباست این ابر ..

بس که شیرین و گوارا و دل انگیز است این بارش..

بارش آن ابر شاید بعد تو در ماه آبان اتفاق افتد..

و اینگونه تو می مانی ..

تو پایا و نمیرایی..

تو پیوندی همیشه با همین پاییزها داری..

تو می مانی..

بمان با من تو ای مااااه ترین پاییزماه من…

#بیتا

دلم دیوانگی را باتومیخواست

هوای زندگی را باتومیخواست

برت من ساده و دلداده بودم

هوایم سادگی را باتومیخواست

سرم پایین.بس افتاده بودم

دلم افتادگی را باتومیخواست

#هامان

به‌باغ‌وبوستان‌نیست‌قطره‌ای‌نم
رسد‌بر گوش‌از‌سرو‌ناله‌هر‌دم
نداند‌باغبان‌،از‌کاشت‌ وبرداشت
نمک‌پاشد‌به‌زخم‌برجای‌مرهم
۱۶٫۲٫۸۲

اجل گر تو باشی ازل می شود
زبانها، زبان غزل می شود

اگر زهر مهلک تراود ز جام
زتاثیر دستت، عسل می شود

گره در گره ، مشکل افتد به کار
ز تدبیر نیک تو حل می شود

فروزنده، سوزنده آتش بسی
به آن دمت ، خاک تل می شود

تن لرزه افتاده از بیم مرگ
نوید تو آید گسل می شود

سخن هرزه باشد به زعم کسان
زآن تو یکسر مثل می شود

نیابد ز پندت اثر گر سری
به انبان کاهی بدل می شود

هرآنکس به فتنه بکوبد درت
گرفتار درد و دغل می شود

تو شاید پیمبر شدی ناگهان
به اما، اگرها ، عمل می شود

و ایجاز لبخند و چشمان تو
دلیل تمام علل می شود

کشاورز

یک جای کار می لنگد
عشق این نیست
که من همیشه در پیت باشم
تو پنهان از نگاه من

#هامان

شاهد آمد به میان، معرکه زیبا بشود
دیده اهل حرم، غرق تماشا بشود

بزم رقصیدن شمشیر ، به میدان جهاد
بعثتی شد که نبی ، یوسف لیلا بشود

بارها رفت که آبی برساند به خیام
چون عمو تشنه ترین ساقی دنیا بشود

برگ ریزان شده دشمن به دم تیغ علی
تا که دین از پس این واقعه، احیا بشود

ای شبیه پدر فاطمه، مهتاب، به تاب
نور امروز چراغ ره فردا بشود

ناگهان قرعه معراج به شهزاده رسید
وقت آن است به خون خفته و اهدا بشود

دانه دانه شده تسبیح تنت روی زمین
پدر آمد  که الفبای تو پیدا بشود

آسمان بدنت گشته شفق، این همه تیر!
در زیارتکده پیکر تو جا بشود

پشت بابا پسرم می شکند می دانی
مو سفید و کمرم نیز ز غم تا بشود

هر کجا در نظرم روی تو را می بینم
در مکرر شدنت عشق هویدا بشود

خواهرم آمده ای کاش ز جا برخیزی
یا بخواهم ز خدا ،  معجزه برپا بشود

کشاورز
تقدیم به علی اکبر (ع)

ای کاش

که تو باشی و من باشم و در مهرو صفا
تا که من پرسه زنان عشق تورا رنگ زنم

ای کاش

وفا باشدو لبخند خدا باشدو من در پی تو
تک و تنها به دلت باشم و من نازتورا چنگ زنم

#هامان

وقتی کم اوردم که تو
برای نخواستنم.
خودت رو توی اغوش  یکی دیگه خلاصه کردی

#هامان

من
تو
باران
بوی خاک
چه فایده ای دارد
وقتی هر روز بیشتر دلتنگت میشوم

#هامان

گوشه‌چشمی‌به‌ما‌داشت‌نگار
لحظه‌ای‌امدوشد‌بر‌ما‌یار
امدم‌تا‌که‌به‌خود‌ایم‌باز
پرده‌حجب‌کشید‌بر‌رخسار
۸۱٫۵٫۲۳