عبادت نه هزار ساله
میمون بن مهران گفت: در نزد امام حسن (ع) نشسته بودم که مردی آمد و گفت: ای  فرزند پیامبر (ص) فلان شخص از من طلبی دارد ولی من پول ندارم، برای همین او میخواهد مرا زندانی کند.
امام فرمود: در حال حاضر مالی ندارم که بدهی تو را بدهم، او عرض کرد: پس شما کاری کنید که او مرا زندانی نکند.
امام در حالی که در مسجد مشغول عبادت (اعتکاف) بود، کفشهای خود را به پا کرد. من گفتم ای فرزند رسول خدا مگر فراموش کردید که در حال اعتکاف هستید ( و نباید از مسجد خارج شوید)؟ فرمود:
فراموش نکرده ام، اما از پدرم شنیده ام که رسول الله می فرمود:

کسی که در برآوردن حاجت برادر مسلمان خود بکوشد، مانند کسی است که نه هزار سال، روز را به روزه و شب را به عبادت مشغول بوده است.
کتاب یکصد موضوع،۵۰۰داستان/ صفحه ۴۵۰/سید علی اکبر صداقت/انتشارات ناصر/

پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

۱- عابدترین مردم کسی است که واجبات خود را انجام دهد.

۲-سخاوتمندترین مردم کسی است که زکات اموالش را بپردازد.

۳- زاهدترین مردم کسی است که از حرام دوری کند.

۴-با تقوا ترین مردم کسی است که کلمه ی حق را بر زبان جاری سازد ولو بر زیانش باشد.

۵- عادل ترین مردم کسی است که برای مردم بخواهد آنچه را برای خویشتن می خواهد و نپسندد آنچه را برای خویشتن نمی پسندد.

۶- باهوش ترین مردم کسی است که از همگان بیشتر به یاد مرگ باشد.

۷- آن کس بیشتر از همه مورد غبطه ی مردم است که در زیر خاک خوابیده و از عقاب پروردگار آسوده و در انتظار ثواب خداوند است.

۸- غافل ترین مردم کسی است که از تغییر اوضاع و احوال دنیا پند نگیرد.

۹- بزرگ ترین مردم در دنیا از نظر جاه و مقام، کسی است که برای دنیا ارزش و مقامی قائل نباشد.

۱۰-دانا ترین مردم کسی است که علم و دانش مردم را بر علم و دانش خود بیفزاید.

۱۱- شجاع ترین مردم کسی است که بر هوای نفس خو غالب گردد.

۱۲-  با ارزش ترین مردم کسی است که علم و دانش او از همگان بیشتر باشد و بی ارزش ترین مردم کسی است که عملش از همه کمتر باشد.

۱۳-  فقیرترین مردم آدم طماع است و بی نیازترین آنها کسی است که اسیر حرص و آز نباشد.

۱۴-با فضیلت ترین مردم کسی است که اخلاص او از همه بیشتر باشد.

۱۵- گرامی ترین مردم کسی است که تقوایش بیش از همه ی مردم باشد.

از لابلای گفته ها/ سید محمد جواد مهری/ اتشارات حضور/صفحه ۱۱۴و۱۱۵

عـــامر شعـــبـــی گوید: امیرالمـــؤمنین (ع)، بدون هیچ پیش بینی قبلی، نه جمله فرمود که دیدگان بلاغـــت را خیـــره کرد و جـــواهر حکـــمت را یـــتـــیـــم نمود و دست تمـــام مردم از اینـــکه بتوانند یکی از آن جمله‌ها را به خوبی ادا کنـــنـــد، کوتاه کرد: سه جمله آنها در راز و نیاز و سه جمله در حکمت و سه جمله در ادب معاشرت است.

الف- منـــاجـــات 

۱- خـــدای من! مرا همین عـــزّت و سربلـــنـــدی بـــس که تـــو را بـــنـــده باشم.  

۲- و مـــرا همین ســـرافـــرازی بـــس که تـــو پـــروردگـــارم باشی.  

۳- تـــو آنچنـــانی که من دوست دارم، مـــرا نیـــز آن چنـــان کن که تـــو دوســـت داری.

ب-حکمت 

۱- ارزش هـــر کس به‌‌ همان است که او را زیـــنـــت بخـــشـــد و نیکویـــش سازد.  

۲- آن کس که قـــدر و ارزش خویـــش بـــدانست، از هـــلاکـــت رهــــــا شد.  

۳- مـــرد در زیـــر زبـــان خـــود نهـــفـــته است.

ج- ادب معــــــاشرت 

۱- به هرکـــس که می‌خواهی با احســـان و نیکـــی منّـــت بگذار تا سَــــــروَرَش باشی.  

۲- اگر خـــواهی اسیـــر کسی باشی، به او نیـــازمنـــد بـــاش.  

۳- اگر خـــواهی هم تـــرازِ کسی باشی، از او بی‌نیـــاز بـــاش.

از لابلای گفته ها/  سید جواد مهری/ انتشارات حضور/ص  ۴۱۵و۴۱۶

امام محمد باقر (ع) فرمودند:

«بهترین چیزی را که دوست دارید درباره ی شما بگویند، درباره ی مردم بگویید.»

بحارالانوار ج۶۵ص۱۵۲

امام علی (ع) فرمودند:

« بسا عزیز و ارجمندی که اخلاقش او را خوار و ذلیل گردانید و بسا خوار و ذلیلی که اخلاقش او را عزیز و ارجمند کرد.»                                       بحارالانوار:۷۹/۳۹۶/۷۱

پامبر اکرم (ص) فرمودند:

« جون خدای تعالی ایمان را آفرید، ایمان گفت: خدایا! مرا نیرومند گردان. پس خداوند آن را به خوش خویی و بخشندگی توانمند ساخت و چون خداوند کفر را آفرید، کفر گفت: بار خدایا! مرا توان بخش، پس خداوند او را به بخل و بد خویی نیرومند ساخت. المحجه البیضاء۹۰/۵

نقل از افق حوزه/افق خانواده/شماره ۱۵۹

۵ صفتی که پیش نیاز سعادتمندی است!

و بگو: پروردگارا! مرا (در هر کار) با صداقت وارد کن، و با صداقت خارج ساز» یعنى، هیچ کار فردى و اجتماعى را جز با صدق و راستى آغاز نکنم.

عَنْ اَنَسِ بْنِ مالِک، قالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ(صلى الله علیه وآله) فى بَعْضِ خُطَبِه وَ مَواعِظِه: … رَحِمَ اللهُ امْرَاءً قَدَّمَ خَیْراً، وَ اَنْفَقَ قَصْداً، وَ قالَ صِدْقاً، وَ مَلَکَ دَواعِىَ شَهْوَتِه وَ لَمْ تَمْلِکْهُ، وَ عَصى اَمْرَ نَفْسِه فَلَمْ تَمْلِکْهُ. (بحارالانوار، ج ۷۷، ص ۱۷۹)

ترجمه: از انس بن مالک روایت شده که گفت: از حضرت رسول خدا(صلى الله علیه وآله) در بعضى از سخنرانى ها و پندهایش شنیدم که فرمود: خدا بیامرزد و رحمت کند ۱- کسى را که خیرى پیش بفرستد ۲- و از روى میانه روى، انفاق کند. ۳- راست بگوید ۴- و مالک انگیزه هاى شهوانى، نه اسیر آنها، باشد. ۵- از فرمان نفس سر باز زند تا نفس بر او حاکم نشود.

پیامبر اکرم (ص) فرمود:

«یا اباذر: به زودی مردمی از امت من خواهند آمد که در ناز و نعمت به دنیا آیند و تلاششان خوردنیها و آشامیدنیهای رنگارنگ و مختلف خواهد شد و مورد تحسین و ستایش مردم واقع می شوند که بدترین افراد امت من آنانند.»

و نیز فرمود:

«زمانی بیاید که بخورند خوردنیهای پاکیزه با رنگهای مختلف،سوار شوند بر مرکبهای جنبنده، زینت کنند خود را برای نمایاندن به مردم، زنها هم برای اینکه خود را به مردان بنمایانند، مشروب می خورند، نرد و شطرنج می بازند، از ثلث اول شب تجاوز کرده می خوابند، در خوابیدن صبح زیاده روی می کنند، و اینها همانند خر زهره اند، که برگهای سبز و خرّم و گلهای زیبا دارد و طعمش تلخ است (و سَمّی)، سخنان حکمت آمیز و کارهایی چون درد بی دوا دارند، قصرهای محکم می سازند، زندگانی را مخصوص دنیا می دانند، با زنانشان هم صحبتند ( و هم عقیده که) شرافتشان را به طلا و نقره می دانند و همتشان شکمشان، پس سلامشان مکنید در مجلسهایشان.»

نقل از صحیفه ی اسلام/محمد رضا حاج شریفی/صفحه ی ۴۸۶و۴۸۷/انتشارات حضور/

در کلام شخص رسول خدا (ص) اینگونه آمده:

« در روز قیامت، من پیش میزان اعمال هستم، یعنی که هر کس کفّه ی گناهانش سنگین تر از کفّه ی حسناتش و ثواب هایش باشد، من صلوات هایی را که بــرایم فرستاده می آورم و در کفّه ی حسناتش می گذارم تا آن کفّه ی حسناتش سنگین تر گردد.»   (ثواب الاعمال / نقل از کتاب حدیث زندگی/سید کاظم ارفع/ صفحه ی ۵۹۷)

حضرت امیرالمؤمنین علی (ع) فرمود:

«تقوا پیشوای اخلاق است.»   نهج البلاغه/ ترجمه انصاریان/ حکمت ۴۱۰

امام حسن عسگری (ع) فرمودند: کسی که پارسایی خوی او ، بخشندگی طبیعت او و بردباری خصلت او باشد دوستانش بسیار شوند.                     (نقل از هفته نامه ی افق حوزه)

پیامبر اکرم (ص) فرمودند: نزدیکترین افراد روز قیامت نسبت به من، کسانی هستند که در سخن راستگوتر،در ادای امانت کوشاتر و در عهد و پیمان از یکدیگر باوفاتر باشند. (تحت العقول ص ۳۲)