امام رضا (ع) فرمود:

« هنگامی که روز قیامت فرا می رسد چهار روز آراسته نزد خدا می روند همانگونه که عروس برای رفتن به حجله خود را می آراید»
پرسیدند: این چهار روز چه روزهایی هستند؟
حضرت امام رضا (ع) فرمودند:« روز عید قربان،روز عید فطر، روز جمعه و روز غدیر خم و روز غدیر خم، در بین روزهای قربان و فطر و جمعه مانند ماهی تابناک در بین ستارگان است. روز غدیر خم، روزی است که خداوند حضرت ابراهیم را در آن روز از آتش نجات داد و حضرت ابراهیم برای تشکر، این روز را روزه گرفت.»

و روز غدیر خم روزی است که پامبر خدا(ص) ، حضرت امیر مومنان امام علی را بعنوان جانشین و خلیفه خود معرفی کرده و فضایل او را بیان نمود و خداوند دین خود را در آن کامل کرد و علی برای ادای شکر به درگاه خدا آن روز را روزه گرفت.

 روز غدیر خم روزی است که دین کامل گردید و بینی شیطان به خاک مالیده شد و آن روز ، روزی است که اعمال شیعه و دوستان خاندان حضرت محمد (ص) پذیرفته می شود.

و روز غدیر خم روزی است که کارهای شیعیان و دوستداران آل محمد (ص) مقبول می گردد و در این روز، خداوند تمامی اعمال مخالفان آل محمد(ص) را هدر و باطل و نابود می کند و این همان است که در کتاب خود، قرآن، فرمود: « فجعلناه هباء منثورا»« و همه را همچون ذرات غبار پراکنده در هوا قرار می دهیم»

روز غدیر، روزی است که جبرئیل فرمان می دهد که کرسی کرامت الهی را رو به روی بیت المعمور قرار دهید، سپس خود بر فراز آن رفته، فرشتگان آسمان ها گرداگرد او جمع می شوند آنها حضرت محمد را ستایش کرده و برای شیعیان و دوستداران حضرت امیرمومنان و امامان (ع) طلب آمرزش می کنند. 

و روز غدیر خم، روزی است که خداوند به کرام الکاتبین( نویسندگان ارجمند اعمال) دستور می دهد که به احترام محمد(ص) و امام علی(ع) و امامان (ع) که صلوات خداوند بر همگی باد به مدت سه روز هیچ یک از خطاهای دوستان اهل بیت و شیعیان آنها را ننویسند.

و روز غدیر خم روزی است که خداوند آن را برای حضرت محمد (ص) و خاندان او و خویشان او قرار داده است.

روز غدیر خم روزی است که خداوند به مال و ثروت کسی که در آن روز به عبادت مشغول بشود برکت می دهد و آن را زیاد می گرداند و خانواده و برادران او را در وسعت قرار می دهد و او را از آتش دوزخ نجات می دهد.

روز غدیر خم روز لبخند زدن به چهره ی اهل ایمان است. کسی که در روز غدیر خم به صورت برادر خود لبخندی بزند خداوند در روز قیامت با نگاه رحمت به او می نگرد و هزار خواسته و حاجت او را برآورده می سازد و کاخی از مروارید سپید برای او می سازد.

و روز غدیر خم، روز زینت است. هر کس در روز غدیر خم، خود را بیاراید و آرایش کند، خداوند تمامی گناهان صغیره و کبیره ی او را می بخشد و فرشتگانی را مأمور می کند که از این روز تا روز غدیر سال آینده برای او حسنات و کارهای نیک نوشته و مقامات و درجات او را بالا ببرند پس اگر از دنیا برود شهید از دنیا رفته است.

هر کس در روز غدیر خم به فرد مومنی غذایی بدهد گویی به تمام پیامبران و صدیقین غذا داده است و کسی که در این روز به دیدن مومنی یرود خداوند هفتاد تو را وارد قبر او کرده و قبرش را وسعت می بخشد و هر روز هفتاد هزار فرشته از مزار او دیدن می کنند و بشارت بهشت را به او می دهند.

خداوند در روز غدیر خم ولایت را بر ساکنان آسمانهای هفتگانه عرضه کرد. ساکنان آسمان هفتم زودتر از دیگران آن را پذیرفتند پس خداوند آسمان هفتم را با «عرش» آراست. بعد از آن ساکنان آسمان چهارم ولایت را پذیرفتند خداوند هم آنجا را با بیت المعمور زینت بخشید.سپس آن را بر زمین عرضه کرد سرزمین مکه زودتر از دیگر سرزمین ها ان را پذیرفت به همین خاطر خداوند این سرزمین را با خانه ی کعبه بیاراست بعد از آن شهر مدینه آن را پذیرفت پس با برگزیده ی خداوند حضرت محمد مصطفی زینت یافت و بعد از ان شهر کوفه ولایت را پذیرفت و به امیر مومنان امام علی (ع) مزین گردید.

سپس خداوند آن را بر کوه ها عرضه کرد سه کوه زودتر از همه ی کوه ها به ولایت اقرار کردند و بعد از اقرار به ولایت مبدل به عقیق و فیروزه و یاقوت شدند پس این کوه ها معدن این سنگ قیمتی شدند و از دیگر جواهرات برتری یافتند. سپس دو کوه دیگر اقرار کردند و تبدیل به طلا و نقره شدند هر کوهی که به ولایت اقرار نکرد خشک و بی آب و علف شد.
سپس ولایت بر پرندگان عرضه شد هر پرنده ای که ولایت را پذیرفت خوش آواز و نغمه خوان گردید و هر کدام که منکر شدند لال و خاموش گردیدند.

در این روز غدیر خم بود که ولایت بر آبها هم عرضه شد هر آبی که ولایت را پذیرفت شیرین و گوارا شد و هر آبی که منکر ولایت شد تلخ و شور گردید. در همین روز بود که ولایت بر گیاهان هم عرضه شد هر گیاهی که ولایت را پذیرفت شیرین و گوارا شد و هر گیاهی که منکر ولایت شد تلخ گردید.

مثل افراد با ایمانی که در روز غدیر خم، ولایت امیر مومنان امام علی (ع) را پذیرفته و به آن ایمان اوردند مثل فرشتگانی است که در براب حضرت آدم (ع) سجده کرد و مثل آن کسی که ولایت امیرمومنان امام علی (ع) را نپذیرفته و به آن ایمان نیاورد مثل شیطان است [ که از سجده بر حضرت آدم (ع) امتناع کرد و ابا ورزید]

نقل از کتاب المراقبات مرحوم میرزا جواد آقا ملکی تبریزیص ۵۵۵ تا ۵۵۸

همدم من، هم نفس من علیست

عطر گل و رونق گلشن علیست

ذکر لبم در همه جا یا علی

نور دل و چراغ روشن علیست

وزن شعر: مفتعلن مفتعلن فاعلن

 

***********************

عید عظیم شیعه شد غدیر است

علی ولی حق به ما امیر است

عرش خدا غرق سرور و شادی

غدیر او به عرش بی نظیر است

وزن شعر: مفعول مفاعلن فعولن

 

نصرالدین کریمی (مبین) از زیاران

تقدیم به دلدار عزیز زهرا (غدیریه)

ای که نامت مست را هستی دهد

ای مقـامت هست را مستی دهد

هم مَلک وامانده اندر کـار تو

هم فلک جامانده از کردار تو

کی بنی آدم رسد بر حال تو

وا زده کــرّوبیان از قال تو

گشته حیرانت همه لاهوتیان

در تَمنّایت همه نــاسوتیان

یا علی تو کیستی برگو،فَتی

یا علی تو نیستی از ماسوی؟

محور هستیِّ عــالم یا علی

عالم از رخسار ماهت منجلی

سینه چاکت کعبه شد اول قدم

در میان خود گرفتت آن حرم

در حــریم کبریا ره باز شد

در طوافت کعبه در پرواز شد

آمدی زیباترینِ خوش جمال

تـا رسانی آدمی را برکمال

آمدی تـا عشق را معنا کنی

غنچه ی عدل خدا را وا کنی

مستیِّ ما جملگی از هست تو

هستی ما یا علی در دست تو

ای غدیرت، شد علامت بر همه

شـاد هستی از غدیر و فاطمه

ای وِلایت، شد وِلای کردگار

بی ولایت تلخ باشد روزگار

در غدیرت آتش از ربِّ جلیل

شد گلستانی بر روی خلیل

دشمنـانت در غدیرت مبتلا

جمله ی اعمالشان اندر هوا

ساکــنان آسمان هفتمین

در پذیرش در ولایت اولین

زینت آنها شده عرش خدا

اولین اُجرت بُود از این وِلا

با ولایت شد مزین چارمین

آسمان با بیت معمور این ببین

مکه از تسلیم در امرِ وِلا

افتخار کعبه را دارد دلا

شد مدینه شهـر پیغمبر،چرا؟

چونکه سر خم کرد در امرِ وِلا

کوفه شد تسلیم امرِ کردگار

در وِلایت سر نهاده زیرِ بار

شد مُزیَّن از قدومت یا علی

با نگاهی از سوی ربِّ جلی

کیمیایت را به هر کوهی زدند

دُرُّ و گوهرها از آنجا می برند

هست پاداش ولایت بس دقیق

سنگ شد فیروزه، یاقوت و عقیق

با تمام انبیاء تـو در نهان

تو پیمبر را بُدی تنها نشان

آدم و حوّا را در آب و گِل

بوده ای تنها امیدو جان و دل

نور واحد بوده ای تو با نبی

مظهر حقّیّ و حقّت منجلی

لوح محفوظ خدایی یا علی

مقصد و مقصود مایی یا علی

جان جانانِ رسولی یا علی

راحت جان بتولی یا علی

جان زهرای بتولت کــن مدد

حاجتم ده کن خلاصم تو ز درد

درد ما هجران مهدی هست و بس

درد ما اینست بر دادم برس

کن نظر بر حال زارم یا علی

بِه ز این کن روزگارم یا علی

یک نظر کن تا که در راه تو من

مدح تـو گویم به صدها انجمن

ای « مُبین» گر حُبِّ مولا داشتی

بــذر نیکی را به عالم کاشتی

ورنه گر دستت به هر نیکی رواست

گر نـداری حُبِّ او، بس نارواست

خیر دنیـا پیرو او بودن است

بِه ز آن هم ،دل به او بسپُردن است

 نصرالدین کریمی (مُبین) از زیاران

وزن شعر: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

 

تمام لذت عمرم در این است                      که مولایم امیرالمومنین است

 

هر کس که شود داخل حصن حیدر

ایمن بود از عذاب روز محشر

جز مهر علی و آل چیزی نبود

سرمایه ی طوبا و بهشت و کوثر

 

غدیر، نام اقیانوس بی‏ کرانی است که افق در افق، با آسمان نسبت دارد ؛

و موج در موج، هم ‏آغوش عرش است.

آری، عرش، از آخرین موج‏های غدیر آغاز می‏شود.

 

قدرت حق ، سیرت حق ، مرد اعجاز آفرین

طلعت حق ، رحمت حق ، حجت جان آفرین

او وصی احمد است و نور پاک کردگار

زینت حق ، صولت حق ، حیدر کرار دین

 

امیر مۆمنان علی علیه السلام:

چگونه خواهد بود حال کسى که عهده ‏دار هزینه زندگى تعدادى از مردان و زنان مۆمن (در روز غدیر) باشد، در صورتى که من پیش خدا ضامنم که از کفر و تنگدستى در امان باشد.

(وسائل الشیعه، ۷/ ۳۲۷)

 

ای شیعه امیر را فراموش مکن

خورشید غدیر را فراموش مکن

مانند یتیمان سوی مولا بشتاب

مسکین و اسیر را فراموش مکن

                                                                                                                                            فرآوری: صالح

بخش تاریخ و سیره معصومین تبیان

شیعه که باورهای خود را از عقل و نقل؛ یعنی قرآن و روایتهای معتبر می گیرد، معتقد است که مقامِ قانون‏گذاری تنها از آنِ خداوند متعال است و بس ؛ دلیل این باور، آیاتی از قرآن کریم است که با صراحت تمام می گوید:

إِنِ الْحُکْمُ إِلاَّ لِلَّهِ [۱]؛ حکم کردن، فقط ویژه خدای متعال است.

زیرا حکم در هر امری جز از سوی کسى که مالک و متصرف به تمام حقیقت آن باشد صحیح و عملی نیست. در تدبیر امور عالم و تربیت بندگان هم، مالکى حقیقى و مدبرى واقعى جز خداى سبحان وجود ندارد؛ بنابراین حکم هم به معنای

 او مطمئن است اما می خواهد که دیگران نیز از این اطمینان او مطمئن شوند اما نکند …. آری نکند که دیر شود و تمام آنچه که در تمام سالیان برای آن آن این همه زحمت کشیده رنج برده و خون دل خورده است و به فراموشی سپرده شود ….. نه، هرگز

 

نجوای دل انگیز قافله عشق هنوز به گوش می رسد. ولوله ی کاروانیان و صدای سم اسبان و زنگ شتران هیاهوی گنگی را در فضا پراکنده است. این روزها گویی صحرای جحفه کم کم لباسی از غرور را به تن می کند تا تولد افتخارش را در برگ های خاطراتش جشن بگیرد. سیمای نورانی آخرین پیامبر خدا در اندیشه ای ژرف ، آرام و بی سرو صدا انگار از همان آغاز که گام در حجهالوداع می نهاد، حادثه ای بزرگ را انتظار می کشیده است. چونان همیشه مهربان و صمیمی در میان مردم می درخشید. سیل مردان و زنان چونان زنجیری که ابتدا و انتهایش فرسنگ ها