دوباره شد غروب و شب برآمد

به جانم از فراقت تب برآمد

چنان هجران تو کرده ملولم

که گویی جان ز تن تا لب برآمد

نصرالدین کریمی (مبین) از زیاران
جمعه ۲۲ اسفند ۱۳۹۹

چرا آتش زدی بر جانم ای دل

ربودی نعمتم از خوانم ای دل

از آن روزی که هجران شد نصیبم

رقم با غم زدی پایانم ای دل

نصرالدین کریمی (مبین) از زیاران
جمعه ۲۲ اسفند ۱۳۹۹

خداوندا، خدایا داد از این دل

هزاران ناله و فریاد از این دل

دلم در سلسله کرده روانم

خدایا جان نما آزاد از این دل

نصرالدین کریمی (مبین) از زیاران
جمعه ۲۲ اسفند ۱۳۹۹

الا برگ و بر و بارم کجایی؟

یگانه مونس و یارم کجایی؟

گرفته این دل وا مونده ی مو

الا ماه شب تارم کجایی؟

نصرالدین کریمی (مبین) از زیاران
جمعه ۲۲ اسفند ۱۳۹۹

بهار آمد، بهار آمد، بهاران

نزد بر دوره ی هجر تو پایان

بهارم بی رخ یارم خزانه

نداره دل رمق بی روی جانان

نصرالدین کریمی (مبین) از زیاران
جمعه ۲۲ اسفند ۱۳۹۹

خزان رفت و به پایان آمده دی

بهار آمد، زمستان رفت و شد طی

ولی یارم نیومد اهل عالم

بسوزم در فراقش، همچنان نی

نصرالدین کریمی (مبین) از زیاران
جمعه ۲۲ اسفند ۹۹

گذر کردم از تو ، خدایا به راهی

شدم رو سیاهی، فتادم به چاهی

غرورم بگفتا، که هستی چو کوهی

ولی پیش نفسم، شدم همچو کاهی

نصرالدین کریمی (مبین) از زیاران
جمعه ۲۲ اسفند ۱۳۹۹

کاش می شد مثل باران بی خبر

می رسیدی جمعه ای تو از سفر

من ز ذوق وصل تو پر می زدم

می شدم من از وصالت معتبر

نصرالدین کریمی  (مبین)

(عید مبعث)

پنج شنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۹

گرچه از غار حرا شد مصطفی (ص)

خلقتش دیرین ترست از ماسَوا

هستیّ هستی ز هستش هست شده

با خدا بر ماسَوا شد ناخدا

نصرالدین کریمی (مبین)

پنجشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۹

احمد (ص) ای روشنی شمع خرد

ای که نازت را احد خود می خرد

گوشه ای از ناز تو تنها، فقط

هوش عقل کل هستی می برد

نصرالدین کریمی (مبین)

پنج شنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۹