اگر دیدی دلی در بی پناهی

نشسته با غمی در بی رفاهی

دلت را بر سر او سایبان کن

نجاتش ده ز رنج و از تباهی

نصرالدین کریمی ( مبین)
جمعه ۶ فروردین ۱۴۰۰

دلی بی یار و بی دلبر مبادا

برای دلبرش مضطر مبادا

خدایا چشم عاشق در ره عشق

تر و سرخ و به سوی در مبادا

نصرالدین کریمی ( مبین) از زیاران
جمعه ۶ فروردین ۱۴۰۰

خدایا دیده ام را دیده ور کن

خودت را در نگاهم تازه تر کن

بده بر دیدگانم نو نگاهی

مرا در بندگی مشتاق تر کن

نصرالدین کریمی ( مبین)
جمعه ۶ فروردین ۱۴۰۰

دلم میل زیاران، داره در سر

زیارانی برن هی مزنه پر

مداری دکتی یه قفسی میان

بهانه میگیره چشمش بی بی تر

نصرالدین کریمی ( مبین،)

این دو بیتی به زبان زیارانی می باشد

خداوندا خودت، بالا سرم باش

در آغوشم بگیر و در برم باش

گزندی گر رسد از سوی فردی

پناهم ده، کنار و یاورم باش

نصرالدین کریمی ( مبین)
پنج شنبه ۵ فروردین ۱۴۰۰
ساعت ۶:۱۵ صبح

زیارانم، چو ایران، سر بلندی

وجودت پاک باد، از هر نژندی

دل و جان و روان مردمت شاد

بمانی در امان، از هر گزندی

نصرالدین کریمی ( مبین)
پنج شنبه ۵ فروردین ۱۴۰۰

به سیمای زیارانم، نظر کن

بیا از باغ و راغ آن، گذر کن

ببین نقش خدایم را چه زیباست

ز تخریب نقوش آن، حذر کن

نصرالدین کریمی ( مبین)
پنج شنبه ۵ فروردین ۱۴۰۰

خدا را، دلبرا ، بر ما نظر کن

گل نرگس، نظر، بر محتضر کن

گرفته مهر دنیا در دل روز

بیا شام سیه، آقا، سحر کن

نصرالدین کریمی ( مبین) از زیاران
پنج شنبه ۵ فروردین ۱۴۰۰

به حرف مردمان نیکی مگردان

کجا دیدی تو‌ کاری، بی کلامی

بدی را جای نیکی هم نشانی

نباشد حرف مردم را تمامی

نصرالدین کریمی (مبین)

دلم تنگه ، طبیبم کی می آیی؟

به دیدارم، حبیبم کی می آیی؟

همی ترسم نبینم روی ماهت

بدم، زشتم، نجیبم کی می آیی؟

نصرالدین کریمی ( زیاران)
پنج شنبه ۵ فروردین ۱۴۰۰