تویی تنها امید و آرزویم

تمام اعتبار و آبرویم

تو را از ابر و باد و باغ و گلشن

ز مهر و مه به جد در جستجویم

نصرالدین کریمی ( مبین)
پنج شنبه ۱۹ فروردین ۱۴۰۰

تویی آرامش ناز دل من

تویی از خرمن مهر ، حاصل من

نمیدونم که کی آیی بر من

دهی رونق بر این آب و‌ گل من

نصرالدین کریمی ( مبین)
پنج شنبه ۱۹ فروردین ۱۴۰۰

بیا پایان این، حال بد من

فزوده بر وخامت درصد من

ببین سرو بلند آرزویم

خمیده در غم تو این قد من

نصرالدین کریمی ( مبین)
پنج شنبه ۱۹ فروردین ۱۴۰۰

حال من، بی تو، حال بیماره

در فراق تو، درد و غم داره

من کویرستم، تو چو بارانی

چشم من بر تو، اشک‌ می باره

نصرالدین کریمی ( مبین)
پنج شنبه ۱۹ فروردین ۱۴۰۰

محبت را گدایی، دل مفرما

کسی گوهر نداده، بر گداها

چو باران باش و باریدن بیاموز

به پایت تا سپارند دست و‌ پا را

نصرالدین کریمی ( مبین)
پنجشنبه ۱۹ فروردین ۱۴۰۰

خدایا خواب آرامی به ما ده

به جسم و جان ما یارب صفا ده

نه رنج روحی و نه درد جسمی

به درد ما خدایا خود شفا ده

نصرالدین کریمی ( مبین)
سه شنبه ۱۷ فروردین ۱۴۰۰

بیا ای دل، بهار دیگران باش

برای دیگران، آرام جان باش

اگر مردم همه نا مهربانند

تو تنهایی بیا و‌ مهربان باش

نصرالدین کریمی ( مبین)

سه شنبه ۱۷ فروردین ۱۴۰۰

دلا تا میتوانی مهربان باش

بیا چتری برای دیگران باش

نشسته خستگانی در بر تو

برای ناتوانان، تو توان باش

نصرالدین کریمی ( مبین)
سه شنبه ۱۷ فروردین ۱۴۰۰

برای کسب شادی، مهربان باش

تو نور مهر خود، از عمق جان باش

اگر عالم همه اوج خزان شد

بیا ای دل، تو‌ پایان خزان باش

نصرالدین کریمی ( مبین)
سه شنبه ۱۷ فروردین ۱۴۰۰

دلا نامهربانی با کسان، نه

کسان‌که جای خود، با ناکسان، نه

دلا هرگز مشو مرداب بدبو

وگرنه در مسیرت بیکران، نه

نصرالدین کریمی( مبین)
سه شنبه ۱۷ فروردین ۱۴۰۰