خیالت را شبی ، در سر گرفتم

تو را جستم، دمی، در بر گرفتم

نشد بیش از خیالی ای دریغا

دوباره از غمت، ساغر گرفتم

نصرالدین کریمی (مبین)
چهارشنبه ۲۵ اسفند ۱۴۰۰
۵ دقیقه بامداد

در فراقت ای نگارم، روز و شب

روز و شب را می شمارم، روز و شب

روز ،جویای نشانی از توام

شب، غمت در سینه دارم، روز و شب

نصرالدین کریمی (مبین)
سه شنبه ۲۴ اسفند ۱۴۰۰
ساعت ۲۳.۵۹

زده هجرانِ تو، آتش به جانم

ربوده طاقت و صبر و توانم

خوش آن ساعت، که آیی در برِ من

نشینی تا که سوزِ دل، نشانم

نصرالدین کریمی (مبین)
سه شنبه ۱۷ اسفند ۱۴۰۰
ساعت ۱۶:۲۵

یا ابا صالح (عج):

چه شبهایی که از هجرت نخفتم

ز درد غربتم با کس نگفتم

نمیدانم کجایی نازنینم؟

غم عشقت در این سینه نهفتم

نصرالدین کریمی (مبین)
شنبه ۱۴ اسفند ۱۴۰۰
ساعت ۲۳:۴۰

مه من ای خدا پس کی بر آیه

بهارم کی شود از در، در آیه

ز سرمای دی و‌ تاراج بهمن

شکستم، این زمستون کی سر آیه

نصرالدین کریمی (مبین)
جمعه ۲۹ بهمن ۱۴۰۰
ساعت ۲۳:۴۵

امید اول و آخر کجایی؟

ربوده طاقت و تابم جدایی

ز تیر طعنه، دل، داغونه داغون

بیا ما را بده از غم رهایی

نصرالدین کریمی (مبین)
جمعه ۲۹ بهمن ۱۴۰۰
ساعت ۲۳:۴۳

شده جام غمم دیگر لبالب

رسیده جانم از هجر تو بر لب

ندارم روز روشن ای نگارا

فراقت کرده روزم را چنان شب

نصرالدین کریمی (مبین)
جمعه ۲۹ بهمن ۱۴۰۰
ساعت ۲۳:۴۲

خبر نامد ز تو آرام جانم

شده غم همدم روز و شبانم

ز بس در کنج تنهایی نشستم

ز کف دادم همه تاب و توانم

نصرالدین کریمی (مبین)
جمعه ۲۹ بهمن ۱۴۰۰
ساعت ۲۳:۴۰

جهان گشته برایم تنگ و تاریک

زمین با وسعتش گردیده باریک

ز دلدارم ندارم من نشانی

خدایا کن وصال او، تو نزدیک

پنجشنبه ۲۸ بهمن ۱۴۰۰ ساعت ۱۸:۴۵

ز زندان جهان، دلگیرم ای دل

ز هجر بی امان، دلگیرم ای دل

” خوش آن ساعت که یار از در درآید”

که بی او از زمان، دلگیرم ای دل

نصرالدین کریمی (مبین) چهارشنبه ۲۸ بهمن ۱۴۰۰ ساعت ۶ صبح