کوه و دشت و دَمَن چه بی تابست

تشنه هست و پیِ کمی، آبست

رفته بالا، تب زمین، ای داد

آسمان گوییا، که در ، خوابست

نصرالدین کریمی (مبین)

شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۱

ساعت یک بامداد

الهی، گریه ات، از شوق، باشد

دلت همواره، پُر، از ذوق، باشد

نگردی گِرد غم، هرگز الهی

خوشی هایت، ولی، مافوق، باشد

نصرالدین کریمی (مبین)

یکشنبه ۲۹ خرداد ۱۴۰۱

ساعت ۲۳:۱۵

نه بر لبم ترانه ای، نه حسِّ عاشقانه ای

نمی رسد بهار من، که سر زند جوانه ای

در انتظارت ای گلم، کنار جاده می روم

نمی رسد ولی چرا، ز تو مرا نشانه ای

نصرالدین کریمی (مبین)

چهارشنبه ۲۵ خرداد ۱۴۰۱

ساعت ۲۳:۲۰

ای امام مهربانم، یا رضا (ع)

جانِ جانِ جانِ جانم، یا رضا (ع)

چون کبوترهای سقّا خانه ات

کن تو جَلدم، خود بخوانم، یا رضا (ع)

نصرالدین کریمی (#مبین)

سه شنبه ۱۶ خرداد ۱۴۰۱

ساعت ۲۳:۵۵

کجایی؟ ای گُل نازم، کجایی

ندارد زندگی، بی تو، صفایی

ندارم طاقتِ رنجِ فراقت

بیا، مُردم، من از، داغ 🔥 جدایی

نصرالدین کریمی (#مبین)

سه شنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۱

ساعت ۷:۵۰ صبح

به صحرای غمت، آواره گشتم

غریب و بیکس و بیچاره گشتم

ز هجرانت گسستم ای حبیبم

کجا جویم تو را، درمانده گشتم

نصرالدین کریمی (مبین)
پنج شنبه ۱ول اردیبهشت ۱۴۰۱
۱۹ رمضان ۱۴۴۳
ساعت ۲۲ مسجد ولیعصر (عج) زیاران

شروعت عالیّ و عالی تر از آن

بَری کارت موفق رو به پایان

نگیرد غم سراغ خانه ات را

لبت خندان، دلت پر مهر و شادان

نصرالدین کریمی (مبین)
شنبه ۱۳ فروردین ۱۴۰۱
ساعت ۵:۵۰

دعا کردم برایت یار جانی

که تا هستی ، خوش و شادان بمانی

نکوبد غم در کاشانه ات را

نبینی در دلت جز شادمانی

نصرالدین کریمی (مبین)
پنج شنبه ۱۱ فروردین ۱۴۰۱
ساعت ۵:۳۰

ای ماه نهفته و نهانی

ای میوه ی باغ زندگانی

در حسرت تو شکسته عالم

حیران شده از غمت جهانی

نصرالدین کریمی (مبین)
دوم فروردین ۱۴۰۱
ساعت ۱۵ دقیقه بامداد

غمت برده توان و تابم ای دوست

ربوده از دو چشمم، خوابم ای دوست

بیا ای من به قربان‌ تو گردم

رهایم کن، از این گردابم، ای دوست

نصرالدین کریمی (مبین)
چهارشنبه ۲۵ اسفند ۱۴۰۰
۵ دقیقه بامداد