No Image
خوش آمديد!
برای رفع بلا چه دعاهایی را بخوانیم ؟ پيوند ثابت

گزیده‌ای از دعا‌های رفع بلا و راه‌های محافظت از بلایا را اینجا بخوانید.

به گزارش خبرنگار حوزه قرآن و عترت  گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان، خداوند بار‌ها به بندگانش سفارش کرده است برای ایمنی از بلایا زیاد یادش کنند و از یاد او غافل نشوند. در حقیقت چنگ زدن به ریسمان الهی راهی برای محافظت انسان از بلایاست.

روایات و احادیث زیادی برای دفع و رفع بلایا وجود دارد؛ در این گزارش به گزیده‌ای از آنها می‌پردازیم:

دعاهایی برای دفع بلایا

دعایی برای محفوظ ماندن از شر جن و انس و جمیع ناخوشی‌ها از پیامبر اکرم (ص)؛

دعایی که انس به نقل از پیامبر اکرم (ص) برای دفع بلا معرفی کرده است؛ کسى که هر صبح و شام آن را بخواند، خداى متعال چهار فرشته مى ‏گمارد تا او را از پیش روى او و پشت سر او و طرف راست او و طرف چپ او محافظت نمایند و در امان خداى عز و جل خواهد بود و اگر همه خلایق از جنّ و انس براى آسیب رساندن به او کوشش کنند، موفق نخواهند شد.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحیمِ بِسْمِ اللَّهِ خَیْرِ الْأَسْمَاءِ بِسْمِ اللَّهِ رَبِّ الْأَرْضِ وَ السَّمَاءِ بِسْمِ اللَّهِ الَّذِی لَا یَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ سَمٌّ وَ لَا دَاءٌ بِسْمِ اللَّهِ أَصْبَحْتُ وَ عَلَى اللَّهِ تَوَکَّلْتُ بِسْمِ اللَّهِ عَلَى قَلْبِی وَ نَفْسِی بِسْمِ اللَّهِ عَلَى دِینِی وَ عَقْلِی بِسْمِ اللَّهِ عَلَى أَهْلِی وَ مَالِی بِسْمِ اللَّهِ عَلَى مَا أَعْطَانِی رَبِّی بِسْمِ اللَّهِ الَّذِی لَا یَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَیْ‏ءٌ فِی الْأَرْضِ وَ لا فِی السَّماءِ وَ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ اللَّهُ اللَّهُ رَبِّی لَا أُشْرِکُ بِهِ شَیْئاً اللَّهُ أَکْبَرُ اللَّهُ أَکْبَرُ أَعَزُّ وَ أَجَلُّ مِمَّا أَخَافُ وَ أَحْذَرُ عَزَّ جَارُکَ وَ جَلَّ ثَنَاؤُکَ وَ لَا إِلَهَ غَیْرُکَ اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنْ شَرِّ نَفْسِی وَ مِنْ شَرِّ کُلِّ سُلْطَانٍ شَدِیدٍ وَ مِنْ شَرِّ کُلِّ شَیْطَانٍ مَرِیدٍ وَ مِنْ شَرِّ کُلِّ جَبَّارٍ عَنِیدٍ وَ مِنْ شَرِّ قَضَاءِ السَّوءِ وَ مِنْ کُلِّ دَابَّهٍ أَنْتَ آخِذٌ بِناصِیَتِها إِنَّکَ عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِیمٍ وَ أَنْتَ عَلى‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ حَفِیظٌ إِنَّ وَلِیِّیَ اللَّهُ الَّذِی نَزَّلَ الْکِتابَ وَ هُوَ یَتَوَلَّى الصَّالِحِینَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِیَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ‏.

رسول خدا (ص) می‌فرماید: هر که در صبح هفت مرتبه بخواند این دعای دفع بلا را در آن روز از بلا‌ها محفوظ باشد.

«فَاللَّهُ خَیْرٌ حافِظاً وَ هُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ‏. إِنَّ وَلِیِّیَ اللَّهُ الَّذِی نَزَّلَ الْکِتابَ وَ هُوَ یَتَوَلَّی الصَّالِحِینَ. فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِیَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ»

و هر کس با ایمان سه آیه اول سوره مبارکه انعام را در صبح با نیت خالص و توجه به خدا و معنی آن بخواند حق سبحانه و تعالی هفتاد هزار ملک موکل کند که آن را از بلیات نگاه دارند و بنویسند برای او مثل اعمال هفتاد هزار ملک را.

«الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِی خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَجَعَلَ الظُّلُمَاتِ وَالنُّورَ ثُمَّ الَّذِینَ کَفَرُواْ بِرَبِّهِم یَعْدِلُونَ. هُوَ الَّذِی خَلَقَکُم مِّن طِینٍ ثُمَّ قَضَی أَجَلًا وَأَجَلٌ مُّسمًّی عِندَهُ ثُمَّ أَنتُمْ تَمْتَرُونَ. وَهُوَ اللّهُ فِی السَّمَاوَاتِ وَفِی الأَرْضِ یَعْلَمُ سِرَّکُمْ وَجَهرَکُمْ وَیَعْلَمُ مَا تَکْسِبُونَ»

دعای دفع بلا از امام علی (ع)

امام علی (ع) فرمودند:هر کس در هنگام ظهر ۴ رکعت نماز به جای آورد و در هر رکعت سوره حمد و آیه الکرسی را بخواند، خداوند او و خانواده و مال و دین و دنیای او را ایمن می‌سازد.

دعای دفع بلا روی ذوالفقار

حضرت سلمان (ع) می‌فرماید: روی شمشیر مولا علی (ع) یازده کلمه دیدم که نوشته شده است؛ هرکسی بعد از نماز صبح این ۱۱ کلمه را بگوید خودش، خانواده اش و فرزندانش در حفظ و امنیت الهی بوده و همیشه در سفر و حضر و در خواب و بیداری از بلایا محفوظ هستند.

«اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ یَا عَالِماً بِکُلِّ خَفِیَّهٍ یَا مَنِ‏ السَّمَاءُ بِقُدْرَتِهِ‏ مَبْنِیَّهٌ یَا مَنِ‏ الْأَرْضُ‏ بِقُدْرَتِهِ‏ مَدْحِیَّهٌ یَا مَنِ‏ الشَّمْسُ‏ وَ الْقَمَرُ بِنُورِ جَلَالِهِ مُضِیئَهٌ یَا مَنِ الْبِحَارُ بِقُدْرَتِهِ مَجْرِیَّهٌ یَا مُنْجِیَ یُوسُفَ مِنْ رِقِّ الْعُبُودِیَّهِ یَا مَنْ یَصْرِفُ کُلَّ نَقِمَهٍ وَ بَلِیَّهٍ یَا مَنْ حَوَائِجُ السَّائِلِینَ عِنْدَهُ مَقْضِیَّهٌ یَا مَنْ لَیْسَ لَهُ حَاجِبٌ یُغْشَی وَ لَا وَزِیرٌ یُرْشَی صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ احْفَظْنِی فِی سَفَرِی وَ حَضَرِی وَ لَیْلِی وَ نَهَارِی وَ یَقَظَتِی وَ مَنَامِی وَ نَفْسِی وَ أَهْلِی وَ مَالِی وَ وُلْدِی وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَحْدَهُ»

دعای دفع بلا با تسبیحات امیرالمومنین (ع)

۱۰ بار سبحان الله، ۱۰ بار الحمدلله، ۱۰ بار الله اکبر، ۱۰ بار لا اله الا الله بعد از هر نماز

امام علی (ع) به براء بن عازب فرمودند:آیا کاری به تو یاد دهم که چون آن را انجام دهی، از اولیای خدا خواهی بود؟ فرمود بله. حضرت تسبیحات فوق را به او آموزش دادند و سپس فرمودند:هر کس این تسبیحات را بعد از هر نماز بخواند خدا هزار بلای دنیوی را از او دور می‌کند، که آسان‌ترین آن بازگشت از دین است و در آخرت برای او هزار منزلگاه آماده می‌کند که یکی از آن منزلت‌ها مجاورت رسول خدا (ص) است.

دعای دفع بلا از سلمان فارسی

از سلمان فارسی روایت شده است؛ هر بنده که داخل صبح شود بگوید سه مرتبه

«الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْداً کَثِیراً طَیِّباً مُبَارَکاً فِیهِ»

حق تعالی هفتاد نوع بلا از او رفع کند که کمتر آن‌ها اندوه باشد.

دعای دفع بلا با ختم سوره حمد

برای دفع بلا و دشمن و نیل به مقاصد از روز شنبه به این ترتیب شروع کنید:شنبه ۷۰ بار، یکشنبه ۶۰ بار، دوشنبه ۵۰ بار، سه شنبه ۴۰ بار، چهارشنبه ۳۰ بار، پنج شنبه ۲۰ بار و روز جمعه ۱۰ بار سوره حمد را بخوانید ان شاء الله به مقصد می‌رسید. خواندن آن بعد از نماز‌ها بهتر است.

دعای دفع بلا بعد از نماز‌های یومیه

در مصباح کفعمی آمده است؛ بعد از نماز‌ها سه مرتبه بگو

«اُعیذُ نَفْسی وَ دینی وَ اَهْلی وَ مالی وَ وَلَدی وَ اِخْوانی فی دینی وَ ما رَزَقَنی رَبّی وَ خَواتیمَ عَمَلی وَ مَنْ یَعْنینی اَمْرُهُ بِاللّهِ الْواحِدِ الاْحَدِ الصَّمَدِ الَّذی لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً اَحَدٌ وَ بِرَبِّ الْفَلَقِ مِنْ شَرِّ ما خَلَقَ وَ مِنْ شَرِّ غاسِقٍ اِذا وَقَبَ وَ مِنْ شَرِّ النَّفّاثاتِ فِی الْعُقَدِ وَ مِنْ شَرِّ حاسِدٍ اِذا حَسَدَ وَ بِرَبِّ النّاسِ مَلِکِ النّاسِ اِلهِ النّاسِ مِنْ شَرِّ الْوَسْواسِ الْخَنّاسِ الَّذی یُوَسْوِسُ فی صُدُورِ النّاسِ مِنَ الْجِنَّهِ وَ النّاسِ»

دعای دفع بلا هنگام سفر

هر کس با ایمان در وقت رفتن به سفر آیات زیر را در خانه خود با نیت خالص و توجه به خدا و معنی آن بنویسد و سه بار بخواند اهل و عیال و مال او همه صحیح و سالم از بلیات مانند تا آن گاه که مراجعت کند.

آیات ۲۰ الی ۲۲ سوره بروج

«وَاللَّهُ مِن وَرَائِهِم مُّحِیطٌ. بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَّجِیدٌ. فِی لَوْحٍ مَّحْفُوظٍ»

دعای امام سجاد (ع) برای دفع بلا

«بسم الله الرحمن الرحیم. اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ عَلَی حُسْنِ قَضَائِکَ، وَ بِمَا صَرَفْتَ عَنِّی مِنْ بَلَائِکَ، فَلَا تَجْعَلْ حَظِّی مِنْ رَحْمَتِکَ مَا عَجَّلْتَ لِی مِنْ عَافِیَتِکَ فَأَکُونَ قَدْ شَقِیتُ بِمَا أَحْبَبْتُ وَ سَعِدَ غَیْرِی بِمَا کَرِهْتُ وَ إِنْ یَکُنْ مَا ظَلِلْتُ فِیهِ أَوْ بِتُّ فِیهِ مِنْ هَذِهِ الْعَافِیَهِ بَیْنَ یَدَیْ بَلَاءٍ لَا یَنْقَطِعُ وَ وِزْرٍ لاَ یَرْتَفِعُ فَقَدِّمْ لِی مَا أَخَّرْتَ، وَ أَخِّرْ عَنّی مَا قَدَّمْتَ فَغَیْرُ کَثِیرٍ مَا عَاقِبَتُهُ الْفَنَاءُ، وَ غَیْرُ قَلِیلٍ مَا عَاقِبَتُهُ الْبَقَاءُ وَ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ»

دعای دفع بلا از امام صادق (ع)

از حضرت صادق (ع) روایت شده است؛ هر که در صبح سه مرتبه این دعای دفع بلا را بخواند تا شام به او بلایی نرسد و اگر در شام بگوید تا صبح به او بلایی نرسد.

«بِسْمِ اللَّهِ الَّذِی لَا یَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَیْ‏ءٌ فِی الْأَرْضِ وَ لَا فِی السَّمَاءِ وَ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ»

و هر کس با ایمان سوره مبارکه قریش را هر روز هفت بار با نیت خالص و توجه به خدا و معنی آن بخواند از بلاها و آفات محفوظ باشد.

دعای دفع بلا از امام کاظم (ع)

امام کاظم (ع) فرموده اند: هر کس در کودکی به سه بار خواندن سوره‌های فلق و ناس و صد بار خواندن سوره توحید و اگر نتوانست به ۵۰ بار خواندن آن پایبند باشد خداوند او را تا زمانی که به سن جوانی برسد و به آن برنامه پایبند باشد از لغزش‌های کوچک یا بیماری‌های کودکانه و تشنگی و فساد معده و خونریزی نگه دارد و اگر در جوانی نیز به آن برنامه پایبند بماند و یا او را پایبند کنند تا به هنگام مرگ ایمن باشد

حضرت امام موسی کاظم (ع) فرموده اند: وقتی از نماز شام (عشا) فارغ شدی از جای خود حرکت مکن و با کسی سخن مگو تا صد مرتبه بگویی

«بسم الله الرحمن الرحیم لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم»

همچنین صد مرتبه بعد از نماز صبح بگو به درستی که هر کس در این دو وقت این دعا را بخواند، حق تعالی صد نوع بلا را از او دفع می‌کند که کمترین آن‌ها خوره و پیسی و شر شیطان و پادشاهان است.

دعای دفع بلا از امام رضا (ع)

از امام ر ضا (ع) روایت شده است: هر گاه خواستی کالای خود را در حفظ و حراست بداری، آیه الکرسی بخوان و بنویس و آن را در وسط کالا قرار بده و نیز بنویس

«وَجَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدیهِمْ سَدّاً وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدّاً فَأَغْشَیْناهُمْ فَهُمْ ‏لایُبْصِرُونَ»، لا ضَیْعَهَ عَلی ما حَفِظَهُ اللَّهُ «فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِیَ اللَّهُ لاإِلهَ إِلّا هُوَ، عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ، وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظیمِ»

(پس اگر چنین کنی) آن را در حفظ و حراست قرار داده ‏ای؛ اگر خدا بخواهد و به ‏آن به اذن و فرمان پروردگار بدی نرسد.

علی بن اسباط از حضرت امام رضا (ع) روایت کرده است که فرمودند:هر گاه از منزل برای سفر، یا برای کاری در بیرون منزل خارج شدی، بگو

«بِسْمِ اللَّهِ، امَنْتُ بِاللَّهِ، تَوَکَّلْتُ عَلَی اللَّهِ، ما شآءَ اللَّهُ، لا حَوْلَ وَلا قُوَّهَ إِلّا بِاللَّهِ»

پس شیاطین با او ملاقات می ‏کنند، فرشتگان بر صورت آنان می ‏زنند و می‌گویند:راه نفوذی بر شما نگذاشته است؛ او که «بسم اللَّه» گفته، ایمان به خدا را اظهار کرده، توکّل بر او نموده و گفته است: «ما شآءَ اللَّهُ، لاقُوَّهَ إِلّا بِاللَّهِ»

خواندن حرز امام جواد (ع) برای رفع بلایا؛ 

دعای حرز امام جواد (ع) یکی از دعا‌هایی است که بر حسب روایات مختلف بسیار سفارش شده و خواص بسیاری از جمله برای دفع بلا و چشم زخم و … دارد.

بسم الله الرحمن الرحیم

یا نُورُ یا بُرْهانُ یا مُبینُ یا مُنیرُ یا رَبِّ اِکْفِنی الْشُّرُورَ وَ افاتِ الدُّهُورِ وَ اَسْئَلُکَ النَّجاهَ یَوْمَ یُنْفَخُ فِی الصُّورِ‌ای نور و‌ای دلیل روشن و‌ای آشکارکننده‌ای نوربخش پروردگارا کفایتم کن از شرور و آفات روزگار واز تو خواهم رهایی را در روزی که دمیده شود در صور

امام جواد (ع):

خود را به این دعا حرز کن که اگر لشکر‌های روم و ترک را ملاقات کنی و همگی به همراه جمیع اهل زمین علیه تو قیام کنند، از ایشان به تو بدی نرسد و از همه آن‌ها ایمن باشی.

دعای دفع شر و خطر و بلا از امام صادق (ع)؛

یا مَنْ اِذَا اسْتَعَذْتُ بِهِ اَعاذَنى وَ اِذَا اسْتَجَرْتُ بِهِ عِنْدَ الشَّدائِدِ اَجارَنى

اى که زمانى که به او پناهنده شوم پناهم دهد و گاهى که نزد سختى ‏ها از او نجات خواهم، نجاتم بخشد.

وَ اِذَا اسْتَغَثْتُ بِهِ عِنْدَ النَّوائِبِ اَغاثَنى وَ اِذَاسْتَنْصَرْتُ بِهِ عَلى عَدُوّى نَصَرَنى وَ اَعانَنى

و زمانى که به گاه پیش ‏آمد‌ها دادرسى خواهم به فریادم رسد، و زمانى که براى پیروزى بر دشمنم از او یارى جویم یارى ‏ام دهد و کمکم کند.

ادعیه اسلامی و مجرب مشکل گشا و رفع بلا‌ها

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِىَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَ هَوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظیمِ

پس اگر رو بازگرداندند بگو. خدا مرا بس است، معبودى جز او نیست بر او توکل کردم، و او پروردگار عرش بزرگ است.

راهکارهایی برای دفع بلایا

استعاذه به خداوند و خواندن سوره هاى «چهار قل»
خواندن و نوشتن آیات ۷۵ تا ۸۲ سوره یونس و همراه داشتن آن
خواندن سوره یس

نظرات[۰] | دسته: آشنايي بيشتر با دين مبين اسلام | نويسنده: mobinkarim | ادامه مطلب...

 
دستورات طب سنتی در مورد کرونا پيوند ثابت

۳۴ راهکار و تدبیر “طب سنتی” برای پیشگیری از ابتلا به “کرونا”

در این مطلب قصد داریم آموزه‌های “طب سنتی” برای پیگیری و درمان کرونا را مرور کنیم چرا که بر اساس مبانی طب سنتی، اصل اول برای مقابله و درمان بیماری‌های ویروسی که از طریق تماس قابل انتقال هستند، “تقویت سیستم ایمنی بدن” است.

  • ۰۳ اسفند ۱۳۹۸ – ۱۰:۴

به گزارش خبرنگار بهداشت و درمان خبرگزاری تسنیم؛ با اعلام خبر ابتلای چند نفر از مردم کشورمان به “کرونا” و فوت دو نفر از این بیماران، متأسفانه موج ترس کاذبی در بین توده مردم کشورمان ایجاد شده و این تصور بین عموم شکل گرفته که ابتلا به کرونا، موجب مرگ بیمار مبتلا می‌شود!

ترس بی‌مورد از ویروس کرونا در حالیست که بنابر آمارهای رسمی جهانی، میزان کشندگی کرونا در مقایسه با آنفلوآنزا بسیار کمتر است و تعداد افرادی که هر ساله در فصول سرد سال بر اثر ابتلا به انواع آنفلوآنزا فوت می‌کنند، بسیار بیشتر از تعداد افرادی است که در سال جاری بر اثر ابتلا به کرونا فوت شده‌اند!

در این مطلب قصد داریم، آموزه‌های طب سنتی برای پیگیری و درمان کرونا را مرور کنیم چرا که بر اساس مبانی طب سنتی، اصل اول برای مقابله و درمان بیماری‌های ویروسی که از طریق تماس قابل انتقال هستند، “تقویت سیستم ایمنی بدن” است و در صوت برخورداری از یک سیستم ایمنی طبیعی و سالم، تقریباً تمام طیف‌های عوامل بیماری‌زا در صورت ورود به بدن، سیستم ایمنی بدن ما از پس این عوامل میکروبی و بیماری‌زا بر می‌آید.

در ادامه تدابیر طب سنتی در این زمینه آمده است که البته اکثر این دستورات به تنهایی هم اثر کافی برای پیشگیری یا درمان عفونت‌های تنفسی کافی هستند.

الف. توصیه‌های دارویی و تدابیر درمانی

ــ شربت عسل و آب لیمو: مقدار دلخواهی عسل را در آب حل کنید (حدّاقل یک قاشق غذاخوری در یک لیوان آب)؛ سپس مقداری آب لیموترش تازه (یا آب لیموی خانگی) به آن اضافه کنید و آن را به آرامی و جرعه جرعه میل کنید؛ روزی دو تا سه لیوان از این شربت گوارا بنوشید.

ــ خوردن روزانه سه قاشق غذاخوری عسل

ــ مصرف سیاهدانه؛ مصرف سیاهدانه اثر تقویتی خوبی بر بدن دارد؛ برای این کار روزی یکی تا دو بار انگشت خود را در ظرف سیاهدانه برده و همان تعدادی که به انگشت شما می‌چسبد را به آرامی بجوید؛ می توانید سیاهدانه را پودر کنید و روی خوراکی‌هایی مثل پنیر بپاشید. (البته توجه داشته باشید که باید از مصرف سیاه‌دانه آسیاب شده کهنه جدداً پرهیز کرد)

ــ مصرف دوسین؛ دوسین ترکیب سیاهدانه و عسل است که اثر تقویتی خوبی بر بدن و سیستم دفاعی آن دارد؛ این ترکیب در خیلی از عطّاری­ها موجود است امّا با مخلوط کردن یک سوّم لیوان سیاهدانه آسیاب شده و ترکیب آن با یک لیوان عسل می­‌توانید آن را بسازید؛ میزان مصرف این ترکیب، روزی دو تا سه قاشق چایخوری است.

ــ مصرف روزانه یک تا سه قاشق مرباخوری مربای زنجبیل یا دو فنجان دم کرده زنجبیل

ــ چرب کردن بینی با روغن سیاهدانه یا روغن بنفشه

ــ مصرف دمنوش آویشن؛ روزی دو بار و هر بار یک قاشق غذاخوری آویشن را با یک و نیم لیوان آب، روی شعله کم بجوشانید تا یک لیوان سرخالی بماند؛ سپس آن را شیرین کرده (ترجیحاً با عسل) و میل کنید؛ برای اثربخشی بیشتر و نیز برای این که این جوشانده به همه سازگار باشد، ۵ عدد عناب را با چنگال خراش داده و همراه آویشن بجوشانید.

ــ دمنوش مرزنجوش، نعناع، زوفا، مریم گلی، گل‌گاوزبان، بابونه، عنّاب، پرسیاوشان، سرخارگل، دارچین، زنجبیل و … هم مناسب است.

ــ انجام حجامت؛ اگر تا به حال حجامت نکرده‌اید یا بیش از شش ماه از آخرین حجامت شما می‌گذرد، با مشورت یک طبیب مجرّب در زمینه طبّ سنتی نسبت به انجام آن اقدام کنید؛ حجامت، تأثیر واضحی بر افزایش توان سیستم ایمنی بدن دارد.

ب. تدابیر مربوط به زندگی روزمره

ــ مصرف روزانه سبزیجات؛ سبزیجات را ترجیحاً به صورت تازه مصرف کنید؛ برای مصرف از سبزی‌های معطر مثل نعناع، ریحان، پونه، سوسنبر، مرزه، بادرنجبویه، جعفری، شوید و … استفاده کنید.

ــ مصرف سبزیها و خوراکیهای نفاخ (مثل تره، تربچه، پیازچه) را کاهش دهید.

ــ سیر و پیاز را به‌صورت پخته در غذاها میل کنید تا ضمن استفاده از اثرات مفید آنها، دچار نفخ نشوید.

ــ مصرف روزانه سیب شیرین، انار شیرین، پرتقال شیرین، لیمو شیرین، هویج و شلغم پخته شده

ــ مصرف ادویه‌هایی مثل دارچین، زنجبیل و آویشن در غذا

ــ مصرف بادام؛ چند عدد بادام درختی خام و پوست کنده را قبل از هر سه وعده غذایی مانند آدامس به خوبی جویده و میل کنید.

پرهیزات

ــ غذاها و میوه‌های آبدار (مانند غذاهای حاوی گوشت و روغن زیاد، ماهی، شیر، ماست، هندوانه، و … )

ــ برای مصرف شیر، آن را با یک سوم حجم خودش، آب و چند نخود زنجبیل آسیاب نشده، بجوشانید تا آب اضافه شده به طور کامل بخار شود؛ بهتر است شیر را با عسل یا شیره انگور میل کنید.

ــ غذاهای مانده، خوراکی‌های حاوی مواد نگهدارنده، روغن‌های چند بار حرارت‌ دیده مانند فست‌فودهای سرخ‌شدۀ بازاری، تنقّلات بازاری مانند چیپس و پفک

ــ غذاهای غلیظ مانند گوشت گاو، بادنجان به‌خصوص میرزاقاسمی، گوشت‌های صنعتی، غذاهای خمیری مثل ماکارونی و نان غیر برشته و خمیر، و غذاهای چرب و سنگین مثل کلّه‌پاچه، موز و ….

ــ اگر به‌دلیلی مانند ضعف مجبورید مواد گوشتی بیشتری مصرف کنید، ترجیحاً از گوشت پرنده‌های کوچک استفاده کرده و در طبخ و مصرف آنها از ترشی‌هایی مانند سماق، آبلیمو، آبغوره، ربّ انار و … (در افراد گرم مزاج) یا آویشن و دارچین (در افراد سردمزاج) استفاده کنید.

ــ پرهیز از پرخوری و پرنوشی؛ پرهیز از درهم خوری و برهم‌خوری، پرهیز از آشامیدن زیاد آب خصوصاً آب بسیار سرد

ــ عدم زیاده‌روی در روابط زناشویی

ــ پرهیز از استحمام طولانی

ــ پرهیز از بدخوابی، دیرخوابی، بی‌خوابی و پرخوابی

ــ درمان مناسب یبوست مزاج

ــ پرهیز از فعالیت بدنی سنگین مانند ورزشهای سنگین و حرفه‌ای به خصوص اگر به آنها عادت ندارید؛ یکی از بهترین ورزش ها در این زمان‌ها برای همه افراد، به ویژه کودکان و افراد مسن، تاب‌سواری در فضای منزل است.

ــ پرهیز از بی‌حرکتی که باعث افزایش رطوبت بدن و افزایش استعداد بروز عفونت در بدن می‌شود.

ــ اصلاح آب؛ اگر به سلامت آب مصرفی خود شک دارید، باید بدانید جوشاندن (یک دقیقه) یا افزودن کمی سرکه یا آب­لیموترش یا سکنجبین به آب، بسیاری از ضررهای آن را جبران می‌کند.

ــ جلوگیری از ورود مواد سمّی به بدن؛ عدم مصرف سیگار و قلیان؛ عدم استفاده از حشره‌کش‌ها یا خوش بوکننده‌های مصنوعی، تهویه مناسب محیط به ویژه آشپزخانه و …

روش های ضدّعفونی کردن هوا

برخی توصیه های طب سنتی در این زمینه کاربردی و راهگشا هستند:

ــ دود کردن اسفند یک گزینه مناسب برای پاکسازی محیط است؛ می­‌توانید از دود اسفند به تنهایی یا همراه با افزودنی‌هایی مانند کندر، سقّز، گلپر و کاه برای ضدّعفونی کردن هوا استفاده کنید.

ــ دود دادن روزانه عنبرنسارا هم در کاهش شیوع بیماری‌های عفونی بسیار موثر است.

ــ گذاشتن سیر، میخک، برگ بو …. در چند نقطه از منزل

ــ پاکسازی سطوح با آبی که در آن مقداری سرکه ریخته‌اید.

ــ بوییدن بوهای مناسب مثل بوئیدن سیب، به، گلاب، عرق بهارنارنج، عرق بیدمشک، برگ شمعدانی عطری، نعناع، سرکه، پیاز یا سیر در طول روز

ــ در صورت ضرورت، یک پارچه نخی را خیس کرده و به عنوان ماسک استفاده کنید؛ اگر کمی سرکه یا آبلیمو هم با آب مخلوط کرده و چفیه را در آن خیس کنید، نتیجه بهتری حاصل خواهد شد.

ــ ماسک­‌های یک­بارمصرف معمولاً کارآیی چندانی ندارند و استفاده از ماسک‌های فیلتردار ارجح است اما در صورت ناچاری بهتر است ماسک­های یک­بارمصرف را نیز با کمی سرکه یا آبلیمو آغشته کرد.

“دکتر وحید علیان‌نژادی؛ پژوهشگر طب سنتی

نظرات[۰] | دسته: دسته‌بندی نشده | نويسنده: mobinkarim | ادامه مطلب...

 
راز اشک های رهبر انقلاب برای سردار سلیمانی پيوند ثابت

حاج قاسم معنای استقامت را نه در یک جبهه و وجهه بلکه در مسیری مستمر و طولانی (بیش از ۴۰ سال) و در وجوه مختلف به منصه ظهور رساند و تا پای جان بر عهدی که بسته بود محکم و راسخ ایستاد.

راز اشک‌های‌ رهبر انقلاب در آستانه چله‌نشینی بهشتی «حاج قاسم»به گزارش گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران جوان، در یادداشتی به قلم «دکتر  مصباح الهدی باقری کنی» پژوهشگر مرکز رشد دانشگاه امام صادق (ع) آمده است: مفاهیمی است که سال‌ها می‌خوانی‌اش یا می‌شنوی‌اش، اما نمی‌توانی خوب درکش کنی، خوب بفهمی‌اش، خوب اندازه‌اش بگیری و خوب تطبیقش دهی تا اینکه روزی در مواجهه‌ای، انگار برایت پرده‌ها کنار می‌رود و آن مفهوم را، بالعیان می‌بینی و با تمام حس و حال درکش می‌کنی… حال خوبی دارد آن لحظه…

با شهادت حاج قاسم، این گره‌گشایی‌ها بار‌ها و بار‌ها متحیرم ساخت. مفاهیمی که سال‌ها فقط می‌دیدم و می‌شنیدم و می‌خواندم‌شان، و ذهنم در عین قرابت و همسایگی با آنها، نمی‌توانست طول و عرض و عمق و ارتفاع‌شان را درک کند، به ناگاه از پی پرده مستوری بیرون آمدند و با وسعتی تمام رخ‌نمایی کردند.

«ادب» یکی از این مفاهیم بود. همیشه وقتی در روضه‌ها و نوحه‌ها از استواری، صلابت، شجاعت و رشادت حضرت عباس دم می‌زدند می‌توانستیم به ساحت این مفاهیم نزدیک شویم، ولی وقتی به «ادب حضرت» اشاره می‌کردند و گریز می‌زدند، می‌ماندیم که آن صلابت و شجاعت چگونه با این «ادب» عجین شده و شخصیتی ناب می‌سازد. یک جنگاور رشید و شجاع و غیور چگونه «ادب» می‌کند؟ یا بهتر بپرسم چگونه دلیری می‌ورزد درحالی‌که «ادب» می‌کند؟ این ادب چیست و چه دارد در خود و چه می‌کند با این «من» انسانی؟

حاج قاسم برای من همه جواب این سوال بود. وقتی او را و سکنات و حرکاتش را می‌بینم، «ادب» برایم تجسد و تجسم پیدا می‌کند و معنا می‌دهد. وقتی او را می‌بینم انگار همه گم‌شده خود درخصوص ادب را می‌یابم. با او، «ادب» دیگر مبهم نیست، تار نیست، عین روز، روشن و ظاهر و حاضر است. وقتی دقیق‌تر می‌گردیم، «ادبِ حاج قاسم» در چند نوع و جای، خود را نشان می‌دهد:

۱- ادب نفْس

حاج قاسم، مهار نفس خود را در اختیار داشت. طوری آن را اسیر خود کرده بود که نایِ طغیان و سرکشی از آن گرفته شده بود. با اینکه هرچه می‌گذشت بر اعتبار ملی و بین‌المللی‌اش افزوده و شخصیتی بی‌تا می‌شد، اما این شهرت، هیچ تغییری بر رفتار و کردار و تعاملات او ایجاد نکرد. نفسش رام رام شده بود و در مشتش بود و اجازه سرکشی پیدا نمی‌کرد.

دوستی که از مدیران بانک مرکزی بود برایم تعریف می‌کرد: رفته بودم دفتر رئیس‌کل. دیدم حاج قاسم آنجا نشسته. وقتی بود که تازه حاج قاسم به شهرت و اعتباری رسیده بود. زود جلو رفتم و دیدم ایشان مثل یک ارباب‌رجوع معمولی منتظر مانده تا اجازه ورود بدهند. زود او را به داخل اتاق رئیس راهنمایی کردم.

رئیس‌کل در جلسه بود. من از فرصت استفاده کردم و درمورد فیلمی که چند وقت پیش از ایشان بعد از شکست عملیات کربلای چهار دیده بودم صحبت کردم و گفتم: «سردار! شما را دیدم که به واسطه شهادت تعداد زیادی از بچه‌های لشکر ثارالله چقدر ناراحت بودید و چقدر متضرعانه گریه می‌کردید و بی‌تاب بودید و آشفته‌حال همرزمان شهیدتان». حاج قاسم نگاهی به من کرد.

فهمیدم از این تعریف و مدح، معذب و ناراحت شده. رو به من گفت: «درود بر همان قاسم سلیمانی، حیف که همه آن حال رفته و چیزی نمانده…» آری، حتی به اندازه دمی و لحظه‌ای اجازه نداد نفسش قلقلک بیاید و کمی حال کند. زود مهاربندش را گرفت و با الفاظی راه خوش آمدن (بی‌محتوا و توخالی) را بست.

۲- ادب بندگی

حاج قاسم برای خدا بنده بود؛ عبدالله به معنای اتم و دقیق کلمه. آن‌هایی که نماز‌های حاج قاسم را دیده‌اند، آن را پر از خلوص و اخلاص نقل می‌کنند. هیچ می‌شد مقابل حق. به رعشه می‌افتاد، گریه می‌کرد، زار می‌زد. انگار خطبه همّام و وصف شب و روز متقین به‌تمامه در او حلول کرده بود:

«أَمَّا اللَّیْلُ فَصَافُّونَ أَقْدَامَهُمْ، تَالِینَ لاَجْزَاءِ الْقُرْآنِ یُرَتِّلُونَهَا تَرْتِیلاً. یُحَزِّنُونَ بِهِ أَنْفُسَهُمْ وَ یَسْتَثِیرُونَ بِهِ دَوَاءَ دَائِهِم…».

اما شب‌هنگام بر پاى خود (به نماز) مى‌ایستند و آیات قرآن را شمرده و با تدبر مى‌خوانند، به وسیله آن، جان خویش را محزون مى‌سازند و داروى درد خود را از آن مى‌طلبند…

«وَ أَمَّا النَّهَارَ فَحُلَمَاءُ عُلَمَاءُ، أَبْرَارٌ أَتْقِیَاءُ. قَدْ بَرَاهُمُ الْخَوْفُ بَرْیَ الْقِدَاحِ یَنْظُرُ إِلَیْهِمُ النَّاظِرُ فَیَحْسَبُهُمْ مَرْضَى، وَ مَا بِالْقَوْمِ مِنْ مَرَض… لاَ یَرْضَوْنَ مِنْ أَعْمَالِهِمُ الْقَلِیلَ، وَ لاَ یَسْتَکْثِرُونَ الْکَثِیرَ. فَهُمْ لاَِنْفُسِهِمْ مُتَّهِمُونَ، وَ مِنْ أَعْمَالِهِمْ مُشْفِقُونَ…»
به هنگام روز، دانشمندانى بردبار و نیکوکارانى باتقوا هستند، ترس و خوف (در برابر مسئولیت‌هاى الهى) بدن‌هاى آن‌ها را همچون چوبه‌هاى تیر، تراشیده و لاغر ساخته است، آن گونه که بینندگان (ناآگاه) آن‌ها را بیمار مى‌پندارند، در‌حالى‌که هیچ بیمارى‌ای در وجودشان نیست… از اعمال اندک، خشنود نمى‌شوند و اعمال فراوان خود را زیاد نمى‌شمارند، بلکه پیوسته خود را (به کوتاهى و قصور) متّهم مى‌سازند…

حاج قاسم، بنده آب و نان و مقام و رابطه نبود، بنده تعلق نبود، وارسته بود و خودساخته. خود را مقابل خدا حاضر می‌دید و خدا را ناظر. به درک شهودی این مقام و موضع رسیده بود. بندگی را زینت همه قدرت و شوکت دنیایی‌اش می‌دانست و در سخت‌ترین موقع‌ها و موقعیت‌ها، آن را از یاد نبرد و همه عزت و جلال را از خدا دانست و از خدا خواست.

بندگی راست و درست، مردم‌داری را به ارمغان می‌آورد و حاج قاسم یک مردم‌دار بود. بندگی او را گوشه‌گیر و عزلت‌نشین نکرد بلکه مردم‌داری و مردم‌یاری را شعبه‌ای از بندگی حقیقی می‌دانست. در میان مردم بود و با مردم. هیچ مانعی او را از مردم جدا و دور نکرد. کاملا برای مردم قابل دسترس بود و برای محرومین، در دسترس‌تر.

۳ – ادب سربازی

حاج قاسم در عین اینکه برای نیروهایش یک فرمانده بزرگ و وسط میدان بود، برای فرمانده‌اش هم یک سرباز تمام‌عیار بود. مِن و مِن در کارش نبود. در مقابل اوامر فرمانده، ان‌قلت نمی‌آورد. جلو و عقب نمی‌انداخت و نمی‌افتاد. وقتی فرمانده برایش یک مأموریت را ترسیم می‌کرد، کمتر از چرایی‌اش می‌پرسید، بیشتر دنبال چگونگی اجرایش بود. این را چه در دوره جنگ و چه بعد از آن در وجود خودش تربیت کرده بود. یقین داشت به اطاعت اولی الامر و آن را ادامه اطاعت خدا و رسول می‌دانست؛ لذا بیشتر به ثمره تبعیت فکر می‌کرد و آن را راهگشا می‌دانست.

کاملاً گوش به فرمان بود و تمام اهتمام را به کار می‌گرفت تا امر و کار ولی، راه بیفتد. آن‌قدر این ادب در او ممتاز و راقی بود که هیچ‌وقت ذهن و فکر، ولی را در موضوعات و مشغولیات خود (شخصی و سازمانی) اشغال نمی‌کرد. در یک کلام کارگزار بود و نه بارگزار…

این گونه بودن، حاج قاسم را به یک «هم‌صحبت» خوب و دلنشین تبدیل کرده بود. «هم‌صحبت» از جان‌گوش می‌دهد، با تمام وجود می‌فهمد، با تمام خلوص اطاعت می‌کند و با تمام اهتمام به نتیجه می‌رساند و تازه «فاذا فرغت فانصب» می‌کند. نیک می‌دانیم که هم‌صحبتی چه نقش بزرگ و گوهر دردانه‌ای است آن‌گاه که حضرت امیر (علیه‌السلام) در نبود آن، با چاه درددل می‌کرد. ادب سربازی حاج قاسم را تا مقام هم‌صحبتی بالابرده بود.

۴- ادب رزم

حاج قاسم فرمانده مرکزنشین و زیر کولر نشین و در یک کلام راحت‌نشین نبود. بیایی بود و برویی نبود. همیشه وسط میدان و در میان نیروهایش بود. در عین جدیت و قاطعیت و حتی عصبیت در حیطه مأموریت، قلبی مهربان داشت و پرعاطفه. نیروهایش او را فقط دوست نمی‌داشتند، بلکه عاشقش بودند.

از آن طرف، دشمن از هیبت و هیأتش سخت می‌ترسید و می‌لرزید. جبهه‌ای که در او حاج قاسم بود، سنگینی کفه‌اش خوب به جبهه مقابل می‌چربید و دشمن را زار و نزار و بیچاره کرده بود. هرچه تعاطف و ملاطفت داشت خرج همرزمانش می‌کرد و هرچه سختی و شدت داشت، بر سر دشمن فرود می‌آورد. در عین جدیت و قاطعیت، هرچه نرم‌خویی و شفقت بود برای همسنگرانش بذل می‌کرد و هر چه تندخویی و تلخی بود خرج دشمن زبون می‌کرد. اشداء علی الکفار بود و رحماء بینهم.

در پشت جبهه هم، غالب ظرف مودتش را نثار خانواده شهدای همرزمش می‌کرد و از اهل و عیال آن‌ها غافل نبود. بچه‌های‌شان را پدری می‌کرد و مادران‌شان را پسری… نشست و برخاست با آن‌ها را به صورت تشریفاتی و رفع تکلیفی انجام نمی‌داد، می‌رفت محضرشان تا باری را بردارد و غم‌شان را سبک‌تر کند و البته خودش هم تسلی بگیرد. آن‌ها که حاج قاسم را خوب می‌شناسند، می‌دانند که غم از دست رفتن همرزمان، چقدر او را بی‌تاب می‌کرد و مصیبت‌زده و صاحب عزا. با این همه تلاش می‌کرد با تفقد و رسیدگی به اهل و عیال شهدا، آن‌ها را پدری کند… و برای همین بود که بچه‌های شهدا بعد از شهادت او، می‌گفتند: انگار دوباره یتیم شده‌ایم.

دوستی تعریف می‌کرد که یک روز مانده به پایان جنگ غزه (روز بیست‌ویکم جنگ) پیشنهاد آتش‌بس برای پایان روز بیست‌ودوم، از سوی هر دو طرف جنگ پذیرفته شده بود. وقت نماز مغرب و عشاء شد. صدای هق‌هق گریه و استغاثه حاج قاسم، سر نماز آن قدر بلند بود که ما را متحیر و مبهوت ساخته بود.

بعد از نماز به خودم جرأت دادم و پرسیدم از چرایی این همه گریه و فغان و استغاثه. فرمانده جواب داد: «در این ۲۴ ساعت آخر جنگ که رژیم صهیونیستی خیالش راحت شده که رسوایی‌اش بیش از این نمی‌شود، هرچه آتش و بمب و موشک دارد بر سر مردم غزه خصوصاً بچه‌های بی‌پناه می‌ریزد و این بچه‌های بی‌دفاع و مظلوم و معصوم را به خاک و خون می‌کشد. از این همه فاجعه‌ای که می‌خواهد در این ۲۴ ساعت آینده، پیش بیاید ناراحت و مصیبت زده‌ام و با ندبه و استغاثه، از خدا رفع بلا خواستم.»

۵ – ادب استقامت

حاج قاسم ذیل حقیقت: «إِنَّ الَّذینَ قالوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ استَقاموا تَتَنَزَّلُ عَلَیهِمُ المَلائِکَهُ أَلّا تَخافوا وَلا تَحزَنوا وَأَبشِروا بِالجَنَّهِ الَّتی کُنتُم توعَدونَ… تعریف می‌شود یعنی در زمره کسانی که گفتند: «پروردگار ما خداوند یگانه است! سپس استقامت کردند»، خدا هم به آن‌ها بشارت می‌دهد که: «نترسید و غمگین مباشید، و بشارت باد بر شما به آن بهشتی که به شما وعده داده شده است!…

قالوا ربنا الله، شرط لازم و ثم استقاموا، شرط کافی برای رسیدن به رحمت لایزال الهی و آرامش حقیقی است.

حاج قاسم، استقامت را خوب بلد بود. استقامت، انتخاب سخت‌ترین مسیر است. برخی از دوستانش بعد از جنگ، مسیر را شُل آمدند و آرام آرام کنار کشیدند و به انتخاب‌های اوقات فراغتی مشغول شدند، اما حاج قاسم بر همان مسیر مبارزه و جهاد ماند (الَّذِینَ جاهَدُوا فِینا) و هرچه جلوتر رفت، اتقان راه و طریقش بیشتر شد (لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنا).

مسلم است که استقامت بر مسیر، بسیار بیشتر از انتخاب مسیر ابتلا دارد و سختی. ادب استقامت یعنی خود را در مسیر سخت‌ها و سختی‌ها قرار دادن و برگزیدن بالاترین درجه ایثارگری‌ها و فداکاری‌ها (از هر حیث و جهتی) و مهم‌تر از همه بی‌منت و دریغ. حاج قاسم، خود را سپر قرار داده بود تا مردمانش سر راحت بر بالین بگذارند.

بدانیم که انسان اهل این معنا (استقامت)، تمام طلبش این است: «ای همه طوفان‌ها و بوران‌ها،‌ای همه شداید و غلایظ، بر من فرود آیید که من خریدار شمایم با بالاترین قیمت، که همان جان شیرین است.» جزای این گونه سعی و تلاشی هم، رحمت واسعه الهی است و چه چیز بهتر از این.

حاج قاسم معنای استقامت را نه در یک جبهه و وجهه بلکه در مسیری مستمر و طولانی (بیش از ۴۰ سال) و در وجوه مختلف به منصه ظهور رساند و تا پای جان بر عهدی که بسته بود محکم و راسخ ایستاد و هیچ‌گاه نه کم آورد و نه کم‌فروشی کرد. شاید این گونه ترور ناجوانمردانه (و به شهادت رساندن حاج قاسم)، خود نوعی عجز عمیق دشمن از به زانو در آوردن سردار در یک میدان رودررو را نمایان می‌سازد. به بیان دیگر، استقامت بر آرمان و مسیر، مرگ زیباتری را برایش رقم زد.

آری، حاج قاسم این چنین ادب کرد. ادبی از جنس سرداری. ادبی که در هر جا قرار می‌گرفت او را نمونه می‌ساخت و الگو. این ادب حاصل یک روز و یک شب نبود. مراقبتی دائم و ممارستی همیشگی می‌طلبید. او خوب فهمیده بود از کجا باید به کجا رسید. او می‌دانست اگر بنده حقیقی باشد و نفسش را مهار کند، ابواب حکمت و شجاعت و رشادت به رویش باز می‌شود و طریقش جز به شهادت منتهی نمی‌شود.

فلذا از راهش وارد شد و دنبال نسخه‌ها و میانبر‌های جعلی نبود. این راه آنقدر امن و مطمئن است که بزرگ‌مان، مشی حاج قاسم و حاج قاسم شدن را بسیار فراتر از یک جریان و جریان‌سازی صرف دانست، او را یک کل جامع دانست و یک مکتب. بدانیم که جریان‌ها می‌آیند و می‌روند، اما مکتب‌ها می‌مانند و می‌سازند. شهادت حاج قاسم، مکتبش را ماناتر از قبل بیمه کرد. حالا دیگر سعادتمندی و عاقبت‌به‌خیری این مکتب، آن هم پیش چشمان همه آزادگان و آزادی‌خواهان عالم شاهد و گواه است. ادب حاج قاسم صبغه این مکتب است و خون حاج قاسم، اعتبار آن را امضا کرده است.

حالا شاید بیشتر راز اشک‌های آقا را بفهمیم.

منبع: مرکز رشد دانشگاه امام صادق(ع)

نظرات[۰] | دسته: مناسبتها | نويسنده: mobinkarim | ادامه مطلب...

 

No Image
No Image No Image No Image
 
 
 

آمار

  • 0
  • 98
  • 44
  • 18,488
No Image No Image